Uzasadnienie
W dniu [...] r. G. W., spadkobierczyni M. J. i J. J. złożyła w Urzędzie Miasta we [...] wniosek o wydanie decyzji stwierdzającej uprawnienia do tzw. [...].
Prezydent m. [...] postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] przekazał sprawę Wojewodzie [...], jako organowi właściwemu w sprawie, zaznaczając jednocześnie, że właścicielami pozostawionego mienia byli M. J., której ostatnim miejscem zamieszkania był [...] i J. J., którego ostatnim miejscem zamieszkania była [...].
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] r. dokonał pozytywnej oceny wniosku w części dotyczącej pozostawienia przez M. J. nieruchomości w miejscowości [...] pow. [...]. Natomiast rozpatrując nowy wniosek G. W. z [...] r. o wydanie decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez J. J. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej Wojewoda [...] postanowieniem z [...] r. nr [...] przekazał Wojewodzie [...] jako organowi właściwemu tenże wniosek. Postanowienie to, jak wynika z prezentaty, wpłynęło do [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] w dniu [...] r.
W dniu [...] r G. W. złożyła do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w [...] zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, powołując się na art. 37 kpa. Podniosła, iż pomimo upływu 7 miesięcy od dnia przekazania sprawy Wojewodzie [...] organ ten nie wydał decyzji w przedmiotowej sprawie, ani też nie powiadomił jej o przyczynach zwłoki.
Wojewoda [...] pismem z dnia [...] r. poinformował G. W., że do Urzędu wpłynęło około [...] spraw dotyczących tzw. "[...]", przyjęto zasadę, iż analiza akt odbywa się zgodnie z kolejnością wpływu spraw do Urzędu. Przewiduje się, że wniosek G. W. zostanie rozpatrzony do [...] r. Ten sam termin został podany w piśmie Zastępcy Dyrektora [...] Urzędu Wojewódzkiego skierowanym w odpowiedzi na zapytanie Ministerstwa Skarbu Państwa rozpoznającego zażalenie G. W. na niezałatwienie sprawy w terminie.
Postanowieniem z [...] r. Minister Skarbu uznał zażalenie G. W. za bezzasadne. Zdaniem organu skoro [...] Urząd Wojewódzki poinformował żalącą się o terminie rozpatrzenia jej wniosku, to organ ów nie pozostaje w bezczynności. Za naganne natomiast uznano to, że od dnia przekazania sprawy do załatwienia przez Wojewodę [...], aż do dnia wniesienia zażalenia strona nie była poinformowana o żadnych czynnościach podjętych w celu załatwienia sprawy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Wojewody [...] G. W. zarzuca naruszenie art. 35 § 1 i 3, art. 36 §1 i 2 kpa poprzez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy. Wnosi o zobowiązanie Wojewody [...] do wydania decyzji w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.
Podnosi, że sprawę wszczęła w [...] roku składając we [...] wniosek wraz z pełną dokumentacją. Ze zwłoką spotkała się już w trakcie postępowania przed Wojewodą [...]. W międzyczasie dwukrotnie zmieniały się przepisy ustaw dotyczące tzw. " [...]". Wobec powyższego [...] r. złożyła kolejny wniosek, uzupełniający wniosek pierwotny z [...] r. przedkładając dodatkowe dokumenty. Wojewoda [...] przekazał sprawę Wojewodzie [...] postanowieniem z [...] r., który pozostawał w zupełnej bezczynności przez [...] miesięcy. W trakcie postępowania zażaleniowego uzyskała pismo od Wojewody [...], iż jej sprawa będzie rozpoznana dopiero [...] r. Zachowanie tego organu jest przykładem bezczynności, gdyż jej sprawa była przez wiele miesięcy przetrzymywana i nie nadano jej biegu. Uważa, że mimo, iż sprawa była przekazana w [...] r. jest to ciągle ta sama sprawa która zawisła przed urzędami państwowymi w [...] r. Strona nie może ponosić konsekwencji zmian prawa, ani też wiążącej się z tym zmiany kompetencji organów
Z punktu widzenia art. 35 §1 kpa przekroczenie przez organ ustawowego terminu dla załatwienia sprawy jest niewątpliwe i nie ma znaczenia tutaj czy działanie to ma charakter zawiniony czy też nie. Organ w piśmie z [...] r. nie zakreślił nawet terminu wydania decyzji, ale dopiero termin rozpatrzenia wniosku skarżącej.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] pozostawia tę sprawę do uznania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3§1 ustawy z 30 VIII 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) Sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 obejmuje również bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Skarga jest zasadna.
Co prawda, skarżąca w uzasadnieniu skargi powołuje się na fakty bezczynności organów administracji od [...] r, kiedy to złożyła wniosek w przedmiotowej sprawie, tym niemniej zarówno nagłówek skargi, jak i przede wszystkim fakt złożenia zażalenia na bezczynność Wojewody [...] dowodzą, iż intencją skarżącej jest rozpatrzenie sprawy bezczynności Wojewody [...].
Istnienie bezczynności w niniejszej sprawie jest niewątpliwe, gdyż naruszony został art. 35 § 1 i § 3 kpa. Wniosek skarżącej, przekazany przez Wojewodę [...] do Urzędu Wojewódzkiego w [...][...] r. do chwili orzekania w niniejszej sprawie, czyli przez prawie [...] roku nie został załatwiony. Wbrew stanowisku Ministra Skarbu, który oddalając zażalenie uznał takie postępowanie Wojewody [...] za jedynie naganne, postępowanie to narusza przepisy prawa. Minister Skarbu słusznie aczkolwiek niekonsekwentnie podniósł, że duża ilość spraw nie usprawiedliwia zwłoki organu w załatwieniu sprawy. Organ ma tak zorganizować pracę, choćby w drodze przysunięć kadrowych w Urzędzie, aby sprostać terminom przewidzianym w kodeksie postępowania administracyjnego. Dla załatwienia sprawy skomplikowanej a za taką można by uznać sprawę niniejszą, ustawa przewiduje bowiem termin 2 miesięcy. W niniejszej sprawie materiał został przez skarżącą zgromadzony i jak wynika z pisma organu z [...] r. powodem zwłoki nie są żadne mankamenty dostrzeżone w dokumentacji, tylko bardzo duża ilość spraw oraz przyjęcie zasady, iż wpływające wnioski są załatwiane w kolejności wpływu.
Należy podzielić stanowisko skarżącej, zgodnie z art. 65 §1 kpa, że jej podanie zostało złożone [...] r. i powinno być niezwłocznie przekazane organowi właściwemu, stosownie do art. 65§1 kpa, skoro nie znaleziono w nim uchybień, skutkujących jego zwrotem. Również należy podzielić poglądy skargi, iż zbyt duża ilość wniosków nie usprawiedliwia organu, ani też nie stanowi " przyczyn niezależnych od organu", o których mowa w art. 35§5 kpa. Ma rację skarżąca podnosząc, że samo przesłanie jej pisma informującego o terminie rozpoznania wniosku nie jest załatwieniem sprawy, o którym mowa w art. 12 oraz art. 35 §1 i §3 kpa.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 149 poppsa, wyznaczając organowi, ze względu na charakter sprawy, termin 2 miesięcy do jej załatwienia.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 poppsa.