Uzasadnienie
W dniu 22.07.2003 r. skarżący L.W. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Wójta Gminy R. Z dniem 1.01.2004 r., nastąpiła reorganizacja sądownictwa administracyjnego. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.).
Zgodnie z art. 52 § 1 p.o.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżania jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Do skargi na bezczynność organu mają zastosowanie wszelkie unormowania dotyczące w ogóle warunków wnoszenia skarg do sądu administracyjnego. Jednym z warunków wniesienia skargi do sądu, w myśl wyżej powołanego przepisu, jest " wyczerpanie środków zaskarżania". Takim środkiem odwoławczym jest, zażalenie na nie załatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 kpa), które składa się do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W związku z tym, zarządzeniem z dnia 24.01.2005 r., zwrócił się Sąd do skarżącego aby w terminie tygodniowym wyjaśnił, czy składał zażalenie o którym wyżej była mowa. W odpowiedzi skarżący w piśmie z dnia 1.02 2005 r., wyjaśnił, że zażalenie na nie załatwienie w terminie nie składał.
W tym stanie rzeczy skoro skarżący nie wyczerpał środków zaskarżania o których wyżej była mowa, a co jest warunkiem złożenia skargi, uznać należy, że skarga jest niedopuszczalna, co na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.o.p.s.a. musi prowadzić do jej odrzucenia.