Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 52 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302, zwanej dalej p.p.s.a.), skargę na bezczynność można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Zgodnie z art. 37 § 1 k,p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;
- 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Z treści powołanych przepisów wynika jednoznacznie, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność i przewlekłość organu administracji publicznej.
Skarżący został wezwany do wykazania powyższego pod rygorem odrzucenia skargi w trybie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Skarżący, pomimo prawidłowego doręczenia wezwania w dniu 1 czerwca 2021r. nie wykonał w terminie wezwania, nie przedstawiając stosowanego dowodu, że wniósł ponaglenie. Pisma z dnia 18 marca 2021 roku (k. 23-27) i z dnia 26 marca 2021 roku (k. 29-30) jednoznacznie dotyczą bowiem innych spraw. Natomiast jeśli o pismo z k. 33-34, to również ono wskazuje inny znak sprawy, niż znak sprawy wskazany w skardze. Ponadto z przedłożonego przez skarżącego pisma, które nie zawiera podpisu, w żadnej mierze nie wynika, że zostało ono wniesione do organu. Kopie dowodów nadania z k. 28 i k. 31 dotyczą bowiem innych przesyłek, nadanych przez skarżącego 10 grudnia 2020 roku, a zatem ponad 3 miesiące przed datą sporządzenia przesłanych do sądu pism z k. 23-27, k. 29-30 i k. 33-34.
W konsekwencji Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w w punkcie I sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.