Uzasadnienie
II SAB/Łd 10/04
Uzasadnienie
Skarżący J. S. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Wojewody [...]. Skarżący wskazał, iż w dniu 23 września 2002 roku złożył do Wojewody [...] wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Miejskiego w Z. z dnia 12 lipca 1989 r. o wyłączeniu z użytkowania budynku mieszkalnego położnego w Z., przy ul. [...]
W dniu 19 sierpnia 2004 roku doręczono skarżącemu wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dowodów na wyczerpanie trybu z art. 37 § 1 kpa - w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania z pouczeniem, że nie uzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych spowoduje odrzucenie skargi.
Pomimo upływu przepisanego terminu J. S. nie uzupełnił braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Stosownie do art. 52 § 1 powołanej wyżej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie - § 2 art. 52 ustawy.
A zatem skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność organu administracji publicznej winien wyczerpać tryb, o jakim mowa w art. 37 § 1 kpa.
Zgodnie z przepisami działu I rozdziału 7 kodeksu postępowania administracyjnego organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. (art. 35 § 1 kpa).
O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 kpa).
Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 § 1 kpa).
Organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości – art. 37 § 1 kpa.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednym z koniecznych warunków dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Takim środkiem w przypadku skargi na bezczynność organu jest zażalenie z art. 37 k.p.a. Złożenie zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie stanowi warunek wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu administracji publicznej. Niezłożenie takiego zażalenia stanowi brak formalny skargi, skutkujący jej odrzucenie.
W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi / wykazanie wyczerpania trybu z art. 37 k.p.a. - w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych doręczono skarżącemu w dniu 20 sierpnia 2004 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków biegł zatem od dnia 21 sierpnia 2004 roku i upłynął w dniu 26 sierpnia 2004 r. Pomimo upływu przepisanego terminu skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi tj. nie wykazał, że wyczerpał tryb postępowania przewidziany w art. 37 kpa.
W aktach sprawy znajduje się wprawdzie "skarga" J. S. Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na działanie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.– co ma znaczenie w sprawie na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł./ sygn. akt II SAB/Łd 12 / 04 - lecz brak jest zażalenia na bezczynność Wojewody [...].
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § l pkt 3 i § 3 w związku z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) skargę odrzucił.