Uzasadnienie
P. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł. w przedmiocie odpowiedzi na wniosek o uzasadnienie wysokości kwot zasiłków celowych wypłacanych przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Ł.. Wspomniana skarga została złożona drogą elektroniczną. W jej treści skarżący zażądał doręczania korespondencji drogą elektroniczną bądź za pośrednictwem faksu.
Zarządzeniem z dnia [...] r. sąd pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego z dnia 10 lipca 2014 r.
W dniu 28 lipca 2014 r. skarżący drogą elektroniczną zwrócił się do sądu z wnioskiem o zajęcia stanowiska wobec zarządzenia z dnia [...] r. oraz postępowania Sędziego NSA Anny Stępień.
Na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia [...] r. skarżący został wezwany do sprecyzowania emaila i wskazania jakie są jego wnioski. Nadto pouczono go o treści art. 46 i 49 p.p.s.a. oraz poinformowano, że pismo strony w szczególności powinno zawierać osnowę wniosku lub oświadczenia oraz podpis. Termin do wykonania zarządzenia zakreślono na 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Stosowne wezwanie w tym przedmiocie skarżący otrzymał za pośrednictwem faksu w dniu 5 sierpnia 2014 r. i w tym samym dniu drogą elektroniczną złożył pismo, w którym stwierdził, że "ustawodawca wyraźnie sprecyzował zapis ustawy co do jej zastosowania poprzez użycie wyrażenia pismo strony "powinno" w szczególności zawierać osnowę wniosku lub oświadczenia oraz podpis". W tej sytuacji skarżący nie odczytuje tego sformułowania w trybie nakazowym. Skoro przepis nie posługuje się zwrotem "pismo strony musi w szczególności zawierać", to przedstawienie istoty sprawy jest - zdaniem skarżącego - wystarczające.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W rozumieniu art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie "p.p.s.a.", każde pismo strony powinno zawierać:
- 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników.
Za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała (art. 46 § 2 p.p.s.a.).
W myśl art. 49 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (§ 1). Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie (§ 2). Pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia (§ 3).
W rozpoznawanej sprawie okolicznością niesporną jest, iż pismo P. W. z dnia 28 lipca 2014 r. nie zawiera żadnych konkretnych wniosków, do których sąd mógłby się ustosunkować. Nadto nie zostało ono opatrzone przez skarżącego własnoręcznym podpisem. W p.p.s.a. nie ma przepisów przewidujących dopuszczalność podpisu elektronicznego i z tego powodu podpis ten nie może być uznany w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako zastępujący własnoręczny podpis. Braki wspomnianego pisma pomimo wezwania sądu i pouczenia o skutkach jego nieusunięcia, nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie.
W tym stanie rzeczy zarządzono o pozostawieniu pisma z dnia 28 lipca 2014 r. bez rozpoznania. Dodać w tym miejscu trzeba, że polemika skarżącego z treścią obowiązujących przepisów prawa (a zwłaszcza użytych przez ustawodawcę sformułowań i zwrotów, mylnie zresztą przez niego odczytywanych) i kierowanych do niego zarządzeń sądu, bez sformułowania konkretnych zarzutów nie wnosi nic nowego do sprawy, w szczególności zaś nie pozwala sądowi na rzeczowe odniesienie się do pism skarżącego.
O powyższym sąd orzekł jak w zarządzeniu na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. m.ch.