Uzasadnienie
L. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłość postępowania Wojewody [...] w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość przeznaczoną pod rozbudowę drogi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 lipca 2014 roku skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 (dwieście) zł. W zarządzeniu wskazano, że wpis został ustalony na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej jako: "rozporządzenie"). Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu dnia 21 lipca 2014 roku.
W dniu 22 lipca 2014 roku L. H. wniósł zażalenie na zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego wnosząc o jego zmianę poprzez obniżenie wpisu z kwoty 200 do kwoty 100 zł poprzez zastosowanie przepisu § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia, zamiast § 2 ust. 6 rozporządzenia. W uzasadnieniu zażalenia jego autor argumentował, iż przewlekłość postępowania jest szczególną formą bezczynności organów administracji, a nie osobną sprawą z zakresu skarg wymienionych w treści § 2 ust. 6 rozporządzenia. W tej sytuacji treścią § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia należy objąć także skargi na przewlekłość postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 227 § 1 w zw. z art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych. Z kolei w myśl art. 195 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone zarządzenie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone zarządzenie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.
Zacytowany przepis stanowi podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia (także i zarządzenia) przez wojewódzki sąd administracyjny. Sąd ten może mianowicie uchylić zaskarżone rozstrzygnięcie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z dwóch przesłanek. Po pierwsze, gdy zażalenie zarzuca nieważność postępowania bądź – po drugie – gdy jest ono oczywiście uzasadnione. Zażalenie jest oczywiście uzasadnione, gdy wadliwość kontestowanego rozstrzygnięcia jest zauważalna bez potrzeby dokonywania jego głębszej analizy.
W ocenie sądu złożone przez skarżącego zażalenie jest oczywiście uzasadnione. Dostrzec należy, iż przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest przewlekłość postępowania, która w istocie – jak słusznie zauważył skarżący – jest formą bezczynności organu. Wobec tego uzasadnionym jest, przy określaniu wysokości wpisu sądowego, sięgnięcie do regulacji odnoszących się do bezczynności postępowania, bowiem przepisy powołanego rozporządzenia nie zawierają odrębnych unormowań dotyczących tylko skarg zarzucających przewlekłość postępowania administracyjnego. Tym samym do określenia wysokości wpisu w sprawie winien znaleźć zastosowanie przepis § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia, a nie przepis § 2 ust. 6 rozporządzenia. Zgodnie z regulacją § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej wynosi 100 zł. Natomiast, w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wpis stały wynosi 200 zł (§ 2 ust. 6 rozporządzenia).
Prawidłowe wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi powinno zatem zostać określone na kwotę 100 zł, o czym postanowiono w punkcie drugim postanowienia.
Konkludując, sąd uznając zażalenie za oczywiście uzasadnione uchylił zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego i określił wysokość wpisu sądowego w sprawie niniejszej na kwotę 100 zł, orzekając jak w postanowieniu na podstawie art. 195 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. a.bł.