Uzasadnienie
W dniu 1 lutego 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga M. M. na bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Jak wynika z pisma przewodniego Wójta Gminy W. skarga M. M. została przesłana na skrzynkę e-mail organu, który wraz z odpowiedzią na skargę, za pośrednictwem tradycyjnej poczty, przesłał te dokumenty do sądu.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 lutego 2016 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza, wyjaśnienie o jaką informację publiczną zwracał się skarżący do organu i z jakiej daty pochodzi wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W wykonaniu kolejnego zarządzenia z tej samej daty skarżący został nadto wezwany do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru opisane wezwania skarżący odebrał osobiście w dniu 10 lutego 2016 r., jednakże pozostawił je bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo analiza jej dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – w dalszej części przywoływana jako: p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie mamy do czynienia z kilkoma podstawami uzasadniającymi jej odrzucenie.
Po pierwsze, stosownie do przepisu art. 46 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, co oznacza, iż skarga winna zawierać podpis strony lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis na skardze jest warunkiem koniecznym pisma i z wyjątkiem sytuacji, gdy strona nie może sama się podpisać (art. 46 § 4 p.p.s.a.) lub ma przedstawiciela ustawowego, pełnomocnika, podpis musi być złożony własnoręcznie przez stronę. Podpis na dokumencie jest poświadczeniem woli lub wiedzy podmiotu, który takie oświadczenie składa i służy identyfikacji takiego podmiotu, stąd nie można przyjąć, iż jedynie wskazanie w nagłówku danych identyfikujących stronę skarżącą jest wystarczające dla przyjęcia, że skarga nie zawiera braków formalnych i spowoduje skuteczne wszczęcie postępowania.
Podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Z tych też względów podpis ten powinien być własnoręczny. W orzecznictwie i doktrynie podkreśla się, że nie stanowi podpisu mechaniczne jego odbicie, chociażby stanowiło dokładne odtworzenie podpisu (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, wyd. 2 LexisNexis, W-wa 2008r., str. 231).
Złożona w niniejszej sprawie skarga jest wydrukiem komputerowym i nie zawiera oryginalnego podpisu strony skarżącej. W związku z tym wezwano skarżącego do własnoręcznego podpisania skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza. Zgodnie bowiem z art. 49 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek zaniedbania powyższego obowiązku, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, skarżący osobiście odebrał wezwanie dotyczące powyższego braku, jednakże pozostawił je bez odpowiedzi.
Po wtóre, skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1–3 p.p.s.a. Wobec powyższego skarżący został wezwany również do sprecyzowania przedmiotu skargi, swych żądań, do jakiego organu miały być skierowane i w jakiej dacie. Niemniej jednak i tych braków skarżący we wskazanym terminie nie uzupełnił.
Niezależnie od powyższego, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., zdanie pierwsze, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Do opłat sądowych zaliczamy natomiast wpis i opłatę kancelaryjną, które można uiszczać w kasie właściwego sądu, albo na rachunek bankowy tego sądu. I jak wynika z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Czyniąc zadość przywołanej regulacji, skarżący został wezwany do usunięcia opisanego braku fiskalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Jednakże i to wezwanie sądu skarżący pozostawił bez odpowiedzi.
Reasumując, mimo prawidłowo doręczonych wezwań do uzupełnienia wskazanych braków formalnych i fiskalnych wniesionej skargi oraz zawartego w nich pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonych obowiązków, skarżący pozostawił wezwania bez odpowiedzi, co w świetle przytoczonych przepisów obligowało sąd do odrzucenia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. a.bł.