Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 sierpnia 2013 r. J. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w sprawie legalności budowy obiektu inwentarskiego (gołębnika), położonego w zachodniej części nieruchomości przy ul. C. 41 w Ł. wzdłuż granicy z nieruchomością przy ul. C.
43. W treści skargi wskazała, że pismem z dnia 31 stycznia 2012 r. wystąpiła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. o wszczęcie postępowania w sprawie samowolnego wybudowania gołębnika przez W. P. Wobec bezczynności organu, skarżąca w dniu 26 lutego 2013 r. wystąpiła do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ I instancji. Organ wyższej instancji, postanowieniem z dnia [...], wyznaczył organowi powiatowemu dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia 30 kwietnia 2013 r. Następnie decyzją z dnia [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. nakazał W. P. i E. P. rozbiórkę gołębnika. Po rozpoznaniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...] uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Skarżąca podniosła, że po uchyleniu decyzji przez organ wyższej instancji do dnia wniesienia skargi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. nie wydał rozstrzygnięcia. Wyjaśniła, że wyczerpała tryb z art. 37 k.p.a, bowiem pismem z dnia 26 lutego 2013 r. wniosła zażalenie do organu wyższej instancji na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia: taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wskazać należy, że wyczerpanie środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu, wyczerpanie to następuje poprzez wniesienie zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia organu na podstawie art. 37 § 1 k.p.a.
Jak wynika z akt sprawy J. C., przed wniesieniem skargi do Sądu, nie wystąpiła skutecznie – w trybie art. 37 § 1 k.p.a. – do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. sprawy w terminie. Wprawdzie skarżąca powołała się na pismo z dnia 26 lutego 2013 r., które miało jej zdaniem stanowić dowód na wyczerpanie trybu z art. 37 k.p.a., jednakże zażalenie to zostało wniesione przed wydaniem w sprawie rozstrzygnięcia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Oznacza to, że zażalenie zostało już niejako "skonsumowane". Okoliczność, że wydana decyzja została następnie uchylona przez organ wyższej instancji powoduje, że postępowanie niejako toczy się na nowo, a składane przed wydaniem uchylonej decyzji zażalenie na bezczynność nie stanowi o skuteczności wyczerpania trybu do złożenia skargi w niniejszej sprawie. Zażalenie z dnia 26 lutego 2013 r. wywołało zamierzony skutek, bowiem organ ostatecznie rozpoznał sprawę, a działania podejmowane przez skarżącą, mające na celu zwalczenie bezczynności organu, zostały "skonsumowane" na skutek wydania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...].
Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
LS