Uzasadnienie
H. K. – S. w dniu 20 kwietnia 2017 roku skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Starosty [...] w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. W motywach skargi jej autorka podkreśliła, że w dniu 3 marca 2017 roku zwróciła się do organu o podjęcie postępowania o zwrot wywłaszczonej nieruchomości wszczętego jej wnioskiem z dnia 16 czerwca 1986 roku i zawieszonego z urzędu postanowieniem z dnia [...]. A ponieważ Starosta odmówił podjęcia postępowania, strona skierowała do Wojewody zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Starosta [...] ani Wojewoda [...] do dnia wniesienia skargi nie zareagowali, dlatego – w ocenie skarżącej – jej skarga jest uzasadniona.
W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o jej oddalenie.
W piśmie z dnia 5 czerwca 2017 roku skarżąca oświadczyła, że Starosta [...] w dniu [...] wydał postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania, dlatego skarga na bezczynność stała się bezprzedmiotowa i dlatego skarżąca ją cofa wnosząc o zwrot wniesionej opłaty sądowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarżący może cofnąć skargę, co oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.").
W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie zaistniała. Z akt wynika, że organ podjął zawieszone postępowanie. W tej sytuacji Sąd uznał cofnięcie skargi w sprawie za dopuszczalne.
Wobec tego postępowanie sądowe, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., podlega umorzeniu. O zwrocie wpisu od skargi Sąd postanowił w punkcie drugim postanowienia na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. a.tp.