Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 lipca 2018r. S. M. wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie wniosku z dnia 19 czerwca 2017r. dotyczącego kopii wyciągów z kont bankowych, których posiadaczem pozostaje Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego za okres od dnia 1 stycznia 2018 roku do dnia udostępnienia informacji publicznej. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku skarżącego w wyznaczonym przez Sąd terminie, zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
Zdaniem skarżącego organ w odpowiedzi na jego wniosek błędnie przyjął, że informację publiczną mogą stanowić wyłącznie dokumenty urzędowe, wytworzone przez osobę będącą funkcjonariuszem publicznym i tylko takie dokumenty podlegają udostępnieniu w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Charakter publiczny ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów, o ile dotyczy faktów i danych. Skarżący podkreślił, że o zakwalifikowaniu określonej informacji, jako podlegającej udostępnieniu w trybie u.d.i.p., decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji. Stwierdził, że adresat wniosku o udostępnienie kopii wyciągów z kont bankowych za wybrany okres jest organem publicznym, którego zadaniem jest realizacja określonych w prawie zadań publicznych. Prowadzenie księgowości i rozliczeń związanych z finansowaniem organu, ponoszeniem przezeń kosztów jego funkcjonowania także należy do zadań, które ten organ pełni, a to za pomocą zatrudnionego w tym celu, wykształconego w kierunku księgowości pracownika.
Pełnione przez organ zadanie w zakresie gospodarowania środkami publicznymi, przyznawanymi na funkcjonowanie Inspektoratu podlega zatem jawności, jak każde inne gospodarowanie środkami publicznymi. Dokumentami potwierdzającymi dysponowanie tymi środkami w różnych celach są wnioskowane wyciągi z kont bankowych, których wprawdzie organ nie wytworzył, ale wykorzystuje je do prowadzenia księgowości, choćby do prowadzenia analiz prowadzonych na kontach organu ruchów finansowych. Księgowość zaś organu publicznego prowadzona jest na podstawie obowiązujących przepisów, w tym przepisów o obowiązku realizowania zadań księgowych w formie rozliczeń bezgotówkowych.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej oddalenie. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wskazał, że pismem z dnia 29 czerwca 2018r. wyjaśnił wnioskodawcy, iż żądane kopie "wyciągów kont bankowych, których posiadaczem pozostaje Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B." nie są dokumentami urzędowymi, w rozumieniu art. 6 ust. 2 ww. ustawy, który stanowi, iż dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. Wyciąg bankowy kryteriów tych nie spełnia. Okoliczność, że dokument prywatny, jakim jest wyciąg bankowy, pozostaje w dyspozycji organu administracji publicznej i dotyczy realizacji celów publicznych nie czyni go automatycznie dokumentem urzędowym.
Organ wyjaśnił tym samym, że żądane dokumenty nie mogą być udostępnione w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, ponieważ nie stanowią dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 6 ust. 2 ww. ustawy. Skarga S. M. wskazująca na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. jest zatem nieuzasadniona, bowiem organ nadzoru budowlanego dopełnił obowiązku i zajął stanowisko w przedmiocie złożonego wniosku w terminie 14 dni poprzez poinformowanie, iż żądana informacja nie jest informacją publiczną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Bezspornym faktem jest, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej, bowiem stosownie do treści art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U.2016.1764, dalej jako u.d.i.p.) do udostępniania informacji publicznej zobowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej.
Przedmiotem sporu jest charakter informacji, o którą wnosił S.M. Wbrew stanowisku organu żądane informacje - wyciągi z kont bankowych organu administracji publicznej co do zasady są informacją publiczną. Jak wynika z treści art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p.. Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Rację ma zatem skarżący twierdząc, że informacja publiczna to nie tylko dokumenty urzędowe wytworzone prze organ administracji publicznej, ale również wiadomość o faktach odnoszona do tych podmiotów, w tym także informacje o działalności organu, wytworzone przez inny podmiot, ale będące w posiadaniu organu.
Z zawartych w powołanych przepisach definicji informacji publicznej wynika zatem, że również informacje znajdujące się na kontach bankowych PINB – przynajmniej niektóre – stanowić będą informację publiczną w części, w jakiej dotyczą sposobu funkcjonowania podmiotu władzy publicznej w zakresie wykonywania zadań publicznych, zwłaszcza działalności w ramach gospodarki środkami publicznymi. Stanowisko to dodatkowo znajduje potwierdzenie w przepisach art. 9 pkt 1 i art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych statuujących zasadę jawności gospodarki środkami publicznymi, która dotyczy także PINB jako organu władzy publicznej.
Organ winien zatem załatwić wniosek stosownie do dyspozycji art. 13 u.d.i.p., a jeśli uzna, że którekolwiek z zawartych w żądanych dokumentach danych podlegają wyłączeniu z zakresu ustawy o dostępie do informacji publicznej, np. na podstawie art. 1 ust. 2 u.d.i.p., orzec na podstawie art. 16 ustawy
Z uwagi na powyższe uzasadniony jest zarzut pozostawania organu w bezczynności. Wobec tego sąd zobowiązał organ do załatwienia wniosku S.M. w terminie 14 dnia od daty zwrotu akt po uprawomocnieniu się wyroku, stosownie do dyspozycji art. 149 § 1 pkt 1 w z art. 296 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2018.1302 ze zm. dalej jako p.p.s.a.).
Jednocześnie sąd uznał, że bezczynność ta nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa (art. 149 § 2 p.p.s.a.). Organ bowiem nie zaniechał reakcji na wniosek, jego niezałatwienie było jedynie konsekwencją błędnej interpretacji przepisów.
O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. dc