Uzasadnienie
S. M. i U. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie przekazania organowi II instancji odwołania od decyzji dotyczącej prawidłowości wybudowania i użytkowania budynku handlowego.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 maja 2017r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz do złożenia dowodu wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłki zawierające powyższe wezwania zostały doręczone skarżącym z dniem 18 maja 2017r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017r. poz. 935) do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", w brzmieniu dotychczasowym. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. w brzmieniu dotychczasowym skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Jednocześnie należy wskazać, że stosownie do art. 16 ww. ustawy z dnia 7 kwietnia 2017r. do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia tej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem stosuje się przepisy ustawy dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016r. poz. 23 ze zm.), dalej powoływanej również jako "K.p.a.", w brzmieniu dotychczasowym, z tym że do tych postępowań stosuje się przepisy art. 96a-96n K.p.a. W dotychczasowym brzmieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w przypadku bezczynności organu administracji publicznej, jak i przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej, środkiem zaskarżenia było wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 K.p.a. do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie było takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Art. 49 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jednocześnie należy wyjaśnić, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie wezwania do złożenia dowodu wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie oraz wezwania do uiszczenia wpisu zostały skutecznie doręczone skarżącym w dniu 18 maja 2017r., co wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru znajdujących się w aktach sprawy. Termin do uzupełnienia powyższych braków upłynął bezskutecznie z dniem 25 maja 2017r.
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
A. P.