Uzasadnienie
W dniu 26 kwietnia 2010 roku M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w zakresie rozpatrzenia zażalenia na niezałatwienie przez organ stopnia podstawowego w terminie spraw z wniosków o udzielenie wsparcia w ramach pomocy społecznej oraz ustalenie dochodu rodziny skarżącego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi bądź umorzenie postępowania z uwagi na uwzględnienie żądania skarżącego. Organ podniósł, iż postanowieniem z dnia [...] roku uznało zażalenie M. B. za zasadne i wyznaczyło organowi pomocy społecznej dodatkowy termin do załatwienia sprawy.
Pismem z dnia 19 maja 2010 roku skarżący poinformował Sąd, iż dnia 10 maja 2010 roku odebrał postanowienie Kolegium z dnia [...] roku i obszernie odniósł się do poczynań pracowników MOPS Filia Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Skargę na bezczynność organu administracji publicznej można wnieść do sądu administracyjnego, gdy organ w ustalonym w przepisach prawa terminie nie wydał decyzji administracyjnej lub postanowienia bądź innego aktu albo nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej. Przedmiotem sądowej kontroli w przypadku takiej skargi nie jest określony akt lub czynność organu, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Jednocześnie godzi się zauważyć, że w sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji publicznej sąd administracyjny orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie orzekania. Innymi słowy, sąd administracyjny ocenia, czy w dacie orzekania organ administracji publicznej nadal pozostaje w bezczynności, czy też może bezczynność ta ustała.
Należy zwrócić uwagę na treść art. 149 wskazanej wyżej ustawy, zgodnie z którym Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
W piśmiennictwie podkreśla się, że z cytowanego wyżej przepisu art. 149 wynika a contrario, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W takim przypadku należy umorzyć postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność, jako bezprzedmiotowe (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, W-wa 2004, s. 216).
Tożsame stanowisko obowiązuje się także w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Warto w tym miejscu wskazać na uchwałę NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08 zgodnie, z którą przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.
Badając w tym kontekście skargę M. B., sąd stwierdził, iż bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. ustała.
Jak zgodnie podnoszą organ w odpowiedzi na skargę oraz skarżący w piśmie z dnia 19 maja 2010 r. Kolegium postanowieniem z dnia [...] roku rozpoznało zażalenie skarżącego na niezałatwienie sprawy przez MOPS.
Skoro zatem w dacie orzekania przez Sąd organ administracji publicznej nie jest bezczynny, postępowanie przed sądem administracyjnym należało uznać za bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania według art. 161 § 1 pkt 3 ustawy jest z kolei ustawową przesłanką umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
m.ch.