Uzasadnienie
W dniu 24 października 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga S. M. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nieudostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 16 września 2013r.. Skarżący wskazał, iż wystąpił do organu o udostępnienie informacji w zakresie dot. pkt 2 wniosku o treści "wnoszę o udostępnienie kopii protokołów z kontroli, jakie organ przeprowadził w związku z powyższym postępowanie" tj. postępowaniem określonym w pkt 1 wniosku. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do rozpatrzenia sprawy w zakreślonym przez Sąd terminie oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Uzasadniając skarżący wyjaśnił, iż wystąpił do organu o wydanie dokumentów dotyczących postępowania w sprawie wybudowania zjazdu z drogi krajowej nr 8 do nieruchomości położonej w B. przy ul. A 15. Dalej zaznaczył, iż o wniosku strony organ rozstrzygnął decyzją z dnia [...] lub [...] (nieczytelna data) lecz obejmuje ona tylko rozstrzygnięcie w przedmiocie pkt 1 wniosku. Natomiast w kwestii protokołów kontroli nie wypowiedział się w ogóle. Kończąc zaznaczył, iż w świetle powyższego organ pozostaje w nieuzasadnionej zwłoce w realizacji wniosku co do pkt 2.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o oddalenie skargi.
Organ przyznał, iż pismem z dnia 16 września 2013r. skarżący wystąpił m.in. o udostępnienie kopii protokołów z kontroli w związku z postępowaniem w sprawie legalności budowy opisanego zjazdu. Dalej, iż decyzją z dnia [...] na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego, art. 16 w związku z art. 5 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 – w dalszej części uzasadnienia przywoływana także jako: ustawa)., odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie określenia przyczyn braku rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie samowolnej budowy zjazdu z nieruchomości. Z kolei przy piśmie z dnia [...] organ przesłał listem poleconym żądane kopie protokołów kontroli, zatem skarga na bezczynność organu nie jest zasadna.
Na rozprawie w dniu 13 grudnia 2013r. skarżący poparł skargę i wskazał, ze doręczone mu protokoły zostały wysłane z jednodniowym opóźnieniem przesyłka poleconą nadaną w dniu 3 października 2013r., natomiast po jej otrzymaniu dostrzegł, że protokoły nie zostały przekazane we właściwym kształcie. Strona uważa, że ma prawo znać imię i nazwisko urzędnika, który dokonał czynności w imieniu organu, a te dane zostały zanonimizowane. Informacja, kto bierze udział w postępowaniu, jest dla strony informacją niezbędną. Nadto wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, w tym zryczałtowanych kosztów przejazdu samochodem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy podkreślić, iż postępowanie wywołane skargą na bezczynność organu ograniczone jest do badania przez Sąd, czy organ miał wynikający z prawa obowiązek udostępnienia informacji publicznej i czy dokonał tego w terminie określonym w art. 13 ustawy z dnia 6 września 2011r. o udostępnieniu informacji publicznej oraz czy po wytoczeniu skargi nie zaszły przesłanki obligujące do umorzenia postępowania sądowego.
Właściwość sądów administracyjnych w sprawach wniosków o udzielenie informacji publicznej wynika z przepisu art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej stanowiącego, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości orzeka między innymi w zakresie skarg na bezczynność organów administracji w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s.a..
Istota skargi na bezczynność polega na tym, że sąd, uwzględniając taką skargę, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (art. 149 p.p.s.a.).
Oznacza to, iż przedmiotem kontroli sądowej w sprawie niniejszej, nie mogła być treść (prawdziwość) udzielonej stronie skarżącej informacji, jej merytoryczna poprawność.
Dodać przy tym należy, iż stosownie do art. 161 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:
- 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
- 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nieudostępnienia informacji publicznej co do pkt 2 wniosku z dnia 16 września 2013r.. Niemniej jednak z odpowiedzi na skargę wynika, iż przy piśmie z dnia 1 października 2013r. organ przesłał stronie żądane kopie dokumentów. Okoliczności tej nie kwestionuje skarżący wyjaśniając na rozprawie, iż owszem otrzymał te dokumenty ale dzień po terminie wynikającym z art. 13 ustawy. A ponadto protokoły nie zostały przekazane we właściwym kształcie. Strona uważa bowiem, że ma prawo znać imię i nazwisko urzędnika, który dokonał czynności w imieniu organu, a te dane zostały zanonimizowane, zaś informacja, kto bierze udział w postępowaniu, jest dla strony informacją niezbędną.
W ocenie Sądu zasadne jest rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania w zakresie żądania zobowiązania organu do załatwienia wniosku z dnia 16 września 2013r., gdyż jak wynika z akt sprawy i wyjaśnień stron postępowania żądane przez stronę skarżącą kopie dokumentów zostały jej przesłane. Skarżący kwestionuje wprawdzie, iż żądał pełnego dokumentu a te przesłane są zanonimizowane w zakresie imienia i nazwiska osoby sporządzającej. Niemniej lektura wniosku nie wskazuje, aby skarżący precyzował jakie elementy każdy z żądanych dokumentów powinien zawierać, bezsprzecznie zaś organ żądaną informację publiczną dostarczył. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak w pkt 1 sentencji.
Badając przedmiotową skargę Sąd miał także na względzie, że art. 149 p.p.s.a. w aktualnym brzmieniu zawiera normę, według której uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania aktu w określonym terminie, ale także na rozstrzygnięciu o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce oraz czy było to z rażącym naruszeniem prawa albo nie miało charakteru rażącego. Użycie w zdaniu drugim art. 149 §1 p.p.s.a. wyrazu "jednocześnie" nie oznacza, że ta część przepisu ma zastosowanie tylko wówczas, gdy sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w określonym terminie. Z analizy tego przepisu wynika, że uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego może polegać na stwierdzeniu, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo że naruszenie prawa nie było rażące, mimo że są podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, z uwagi na to, że akt taki został wydany przez organ po wniesieniu skargi do sądu.
Zgodzić trzeba, się ze stroną skarżącą, że organ udostępnił informację z jednodniowym uchybieniem terminu określonego w art. 13 ustawy. Jednakże oceniając bezczynność organu, Sąd uznał, że nie miała ona charakteru rażącego, czemu dał wyraz w pkt 2 sentencji.
Na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a., w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., stosowanego per analogiam, Sąd zasądził na rzecz strony skarżącej zwrot poniesionych przezeń kosztów postępowania.
A. P.