Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 sierpnia 2018 roku T. O., J. S. i M. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu nabycia z mocy prawa przez Skarb Państwa prawa własności części nieruchomości położonej w obrębie [...] L. miasta Z., powiecie [...], województwie [...], oznaczonej jako działka numer 21/1 o pow. 0,2633 ha i 109/1 o pow. 0,1550 ha.
Zarządzeniem z dnia 5 września 2018 roku skarżący zostali wezwani do usunięcia solidarnie braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie oraz uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, stosowne wezwanie T.O. odebrał w dniu 17 września 2018 roku, zaś J. S. i M.S. w dniu 5 października 2018 roku.
W zakreślonym terminie skarżący nie usunęli braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepisy obowiązującego prawa stanowią, jakie wymagania formalne winna spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego (art. 47 § 1 i 2 w związku z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. - dalej p.p.s.a.); w szczególności skarga powinna zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, a ponadto do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.
Dodatkowym warunkiem dopuszczalności skargi jest uiszczenie przez stronę stosownego wpisu, bowiem sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty (art. 220 § 1 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania z tytułu nabycia z mocy prawa własności części nieruchomości zostało wszczęte zawiadomieniem z dnia 30 marca 2016 roku. Zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, z tym że do tych postępowań stosuje się przepisy art. 96a-96n ustawy zmienianej w art.
1. Skoro zatem przedmiotowa sprawa została wszczęta przed dniem wejścia w życie ww. nowelizacji, to ma do niej zastosowanie art. 37 k.p.a. w brzmieniu sprzed ww. nowelizacji, co oznacza, że w sprawie bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przysługiwał skarżącym środek zaskarżenia w postaci zażalenia (por. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK 3344/17). Przed wniesieniem przedmiotowej skargi do Sądu skarżący winni zatem wnieść zażalenie do Ministra Inwestycji i Rozwoju.
Ponieważ skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość powyższym wymaganiom skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych i fiskalnych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Pomimo upływu zakreślonego zarządzeniem 7-dniowego terminu, liczonego od doręczenia ostatniego wezwania w dniu 5 października 2018 roku, skarżący nie usunęli braków skargi. Uznać należy zatem, że skarga T. O., J. S. i M. S. nie została skutecznie wniesiona i z tej przyczyny na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł z uwzględnieniem art. 58 § 3 p.p.s.a.
Taka sama konsekwencja płynie – stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a - z zaniechania uiszczenia w zakreślonym terminie wpisu od skargi.
Z uwagi na powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.
Lp/