Uzasadnienie
W dniu 21 kwietnia 2009 roku B.G. wniósł skargę na bezczynność Marszałka Województwa [...] polegającą na nieudzieleniu informacji publicznej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 maja 2009 roku skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismem z dnia 25 maja 2009 roku skarżący oświadczył, że cofa skargę. Skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwane dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Powyższe oznacza, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty.
W niniejszej sprawie skarżący pomimo wezwania, nie uiścił wpisu sądowego w wyznaczonym terminie, a tym samym nie uzupełnił braku fiskalnego skargi.
Skarżący otrzymał wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego skargi w dniu 15 maja 2009 roku. Termin do uzupełnienia powyższego braku upłynął zatem w dniu 22 maja 2009 roku. Termin do uzupełnienia braków skargi jest terminem ustawowym i nie może być skracany ani przedłużany. Wezwanie zostało odebrane przez osobą upoważnioną do odbioru przesyłki, a zatem uznać należy, że skarżący został skutecznie pouczony o skutkach prawnych, jakie wiążą się z niewykonaniem zarządzenia w terminie.
W odniesieniu do wniosku dotyczącego cofnięcia skargi Sąd wyjaśnia, że stosownie do treści art. 60 powołanej wyżej ustawy skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wagą nieważności.
Należy jednak podkreślić, że skarżący może cofnąć skargę, która została skutecznie wniesiona, czyli taką, która nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W przypadku, gdy skarga zawiera braki sąd skargę odrzuca (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 roku, SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207). W związku z powyższym Sąd uznał, że skarga nie mogła zostać skutecznie przez stronę skarżącą cofnięta.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.
TG