Uzasadnienie
U. D. wniosła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] [...] w sprawie przydomowej oczyszczalni ścieków.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż skarga jest bezzasadna i nie powinna zostać uwzględniona. Organ podniósł, iż w dniu [...] wydał decyzję Nr [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wykonania przez M. P. przydomowej oczyszczalni ścieków zlokalizowanej na działce nr ewid. 328/4, przy ul. A 14 w B., Gm. A. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji.
Zgodnie z art. 149 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Instytucja skargi na bezczynność ma więc na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd oceniając czy organ pozostaje w bezczynności bierze zaś pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania.
Podkreślić należy, że w trybie wskazanego art. 149 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Tym samym, jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to przestaje on być w bezczynności. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe.
Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że organ w dniu [...] wydał decyzję nr [...], mocą której umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wykonania przydomowej oczyszczalni ścieków. Z urzędu Sądowi wiadomo, iż decyzja ta została doręczona stronom postępowania. Jak wynika z oświadczenia skarżącej złożonym podczas rozprawy, zakwestionowała ona treść wspomnianej decyzji w drodze odwołania do organu nadzoru budowlanego szczebla wojewódzkiego. Uznać zatem należy, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie pozostaje w bezczynności w niniejszej sprawie. Tym samym zaistniały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
LS