Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 stycznia 2023 r. Z.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Wójta Andrespol w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Skarżący wniósł o stwierdzenie, że Wójt Gminy Andrespol dopuścił się bezczynności w prowadzeniu postępowania, zobowiązanie Wójta Gminy Andrespol do udostępnienia informacji publicznej o których mowa we wniosku skarżącego z dnia 4 stycznia 2023 r. wraz z wyznaczeniem terminu do dokonania tej czynności oraz zasądzenie kosztów postępowania wobec norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi Z.K. wyjaśnił, że pismem z dnia 4 stycznia 2023 r. zwrócił się drogą elektroniczną do Wójta Gminy Andrespol o udostępnienie informacji:
- 1. "Czy wykonanie zadania inwestycyjnego pod nazwą "Rozbudowa Szkoły Podstawowej w J." realizowanego na podstawie Umowy nr [...] z dnia 27 sierpnia 2019 r. zostało wykonane w terminie ustalonym w umowie lub w terminach wykonania ustalonych w aneksach do ww. umowy o ile takie były?;
- 2. Jeżeli wykonanie ww. zadania inwestycyjnego nie nastąpiło w terminach ustalonych w umowie (i ewentualnych aneksach) proszę o wskazanie jakie opóźnienie w wykonaniu umowy miał wykonawca oraz czy Gmina Andrespol z tego tytułu poniosła jakąś szkodę, a jeżeli tak to z czego wynika szkoda i w jakiej jest wysokości?;
- 3. W przypadku poniesienia przez Gminę Andrespol szkody z powodu niewykonania w terminie zadania inwestycyjnego pod nazwą "Rozbudowa Szkoły Podstawowej w J." realizowanego na podstawie Umowy nr [...] z dnia 27 sierpnia 2019 r. proszę o wskazanie kto jest odpowiedzialny za powstałą szkodę oraz jakie działania podjęła Gmina Andrespol w celu pokrycia przez podmioty odpowiedzialne powstałej szkody?
W przypadku gdy wskutek nieterminowego wykonania ww. zadania inwestycyjnego powstała po stronie Gminy Andrespol szkoda i zostały podjęte działania w celu jej pokrycia przez podmioty odpowiedzialne to proszę o przesłanie zanonimizowanych kopii wszelkich dokumentów związanych z takimi działaniami.
Pismem z dnia 19 stycznia 2023 r. Wójt Gminy Andrespol odpowiedział na wniosek o udzielenie informacji publicznej, ale tylko w zakresie odpowiedzi na zadane pytania. Nie przesłał żadnych dokumentów wskazanych we wniosku o udzielenie informacji publicznej. W związku z powyższym skarżący pismem z dnia 20 stycznia 2023 r. zwrócił się do Wójta Gminy Andrespol o uzupełnienie informacji o brakujące dokumenty, zakreślając termin wykonania na 25 stycznia 2023 r. Pomimo upływu terminu wniosek o udzielenie informacji publicznej z dnia 4 stycznia 2023 r. nie został w całości rozpatrzony i wykonany.
Do dnia wniesienia skargi Wójt Gminy Andrespol nie udostępnił w pełni wnioskowanej informacji publicznej, nie powiadomił wnioskującego o powodach opóźnienia, a także nie wyznaczył innego terminu załatwienia sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie w całości, ewentualnie o jej oddalenie w całości oraz zasądzenie od skarżącego na rzecz strony przeciwnej kosztów postępowania wg norm przepisanych.
W uzasadnieniu organ stwierdził, że w dniu 4 stycznia 2023 r. Z.K. drogą elektroniczną złożył wniosek o udzielenie informacji publicznej w temacie dotyczącym rozbudowy szkoły podstawowej w J., a w szczególności przesłania wszelkich dokumentów związanych z działaniami dotyczącymi wykonawcy robót w zakresie powstałej szkody i podjętych działań dotyczących tych szkód. Urząd Gminy w Andrespolu pismem z dnia 18 stycznia 2023 r. (data wysłania 19 stycznia 2023 r.) odpowiedział na pytania zawarte we wniosku. Po otrzymanej odpowiedzi, pismem z dnia 20 stycznia 2023 r. Z.K. wysłał podziękowanie i równocześnie wystosował kolejne wnioski dotyczące rozbudowy szkoły podstawowej w J. Urząd Gminy po analizie tych wniosków biorąc pod uwagę, że zakres wniosków wymaga działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok wykonywania bieżących zadań stanowisk merytorycznych Urzędu, uznał, że informacja, o którą Z.K. wnioskuje wyczerpuje znamiona informacji przetworzonej, a nie informacji prostej i zobowiązał skarżącego o wskazanie i uzasadnienie szczególnej istotności dla interesu publicznego udzielenia informacji w przedmiotowym zakresie.
Jednocześnie Wójt Gminy Andrespol stwierdził, że Gmina Andrespol wystąpiła do Sądu Polubownego przy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej o przeprowadzenie postępowania koncyliacyjnego dotyczącego roszczeń Gminy Andrespol w stosunku do Wykonawcy zadania inwestycyjnego pod nazwą "Rozbudowa Szkoły Podstawowej w J." realizowanego na podstawie umowy nr [...] z dnia 27 sierpnia 2019 r. Na dzień sporządzania odpowiedzi na skargę, wykonawca nie wyraził zgody na przeprowadzenie postępowania koncyliacyjnego. Wykazanie i uzasadnienie przez Z.K. szczególnej istotności dla interesu publicznego udzielenia informacji w postaci udostępnienia kopii ww. dokumentacji, jest istotne również dla oceny ewentualnego nadużycia prawa do informacji publicznej w kontekście niewyrażenia przez wykonawcę zgody na przeprowadzenie koncyliacji oraz ewentualnego sporu sądowego.
Ponadto dokumentacja o udostępnienie której wnioskuje Z.K., w przypadku wyrażenia zgody przez wykonawcę na przeprowadzenie postępowania koncyliacyjnego przed Sądem Polubownym przy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej objęta jest poufnością na czas trwania koncyliacji. W związku z powyższym organ nie jest uprawniony do udostępnienia dokumentacji.
W piśmie z dnia 28 lutego 2023 r. skarżący podtrzymał stanowisko zajęte w skardze i wniósł o stwierdzenie rażącego naruszenia prawa i ukaranie organu grzywną. Skarżący dodał, że pismo z dnia 20 stycznia 2023 r. nie jest wnioskiem o dodatkowa informację tylko prośbą o uzupełnienie informacji przekazanej pismem z dnia 18 stycznia 2023 r.
Odnosząc się do stwierdzenia organu, że wniosek o przekazanie zanonimizowanych kopii dokumentów może być nadużyciem prawa do informacji publicznej oraz że dokumentacja jest objęta poufnością przez czas trwania koncyliacji wskazał, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego rysowała się rozbieżność stanowisk w przedmiocie materii nadużycia prawa do informacji publicznej. Jednakże trudno zarzucać skarżącemu nadużycie prawa do informacji publicznej, nawet gdyby pozyskane informacje mogły być wykorzystane w ewentualnym procesie cywilnym, a tym bardziej w sytuacji gdy skarżącego nie wiąże z Gminą Andrespol żaden stosunek prawny czy faktyczny który może w przyszłości zaowocować między nim a Gminą Andrespol ewentualnym procesem cywilnym.
Nie zasługują również zdaniem skarżącego na uwzględnienie podnoszone przez Gminę Andrespol zarzuty w zakresie poufności wnioskowanych dokumentów przez okres trwania postępowania koncyliacyjnego przez Prokuratorią Generalną Rzeczpospolitej Polskiej, ponieważ zgodnie z § 8 Regulaminu Sądu i postępowania przed Sądem Polubownym przy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej obowiązek w zakresie pozyskanych informacji obowiązuje tylko Koncyliatora, a nie strony postępowania koncyliacyjnego. Ponadto wykonawca nie wyraził zgody na przeprowadzenie postępowania koncyliacyjnego, a organ zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie może "na wszelki wypadek" odmówić udzielenia informacji publicznej.
Natomiast jeżeli Gmina Andrespol uznała, że pewne dokumenty z tych o których przekazanie prosi wnioskodawca są z jakiegokolwiek powodu niejawne to winna odmówić w tym zakresie udzielenia informacji publicznej czego do chwili obecnej nie zrobiła.
W piśmie z dnia 9 marca 2023 r. organ administracji wyjaśnił, że pismem z dnia 7 marca 2023 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 4 stycznia 2023 r. Uznać zatem należy, że skarga jest przedwczesna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w zakresie określonym w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 259) – w skrócie: "p.p.s.a.".
Stosownie do treści art. 119 pkt 4 ustawy p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Z tego względu Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym – bez wyznaczania rozprawy.
Zgodnie z treścią art. 149 § 1 ustawy p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a ustawy p.p.s.a. zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a ustawy p.p.s.a.).
Problematyka dostępu do informacji publicznej została unormowana przez ustawodawcę w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z treścią art. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Pojęcie informacji publicznej jest ujmowane szeroko i odnosi się do wszelkich spraw publicznych również wówczas, gdy wiadomość ta nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich. Prawo do informacji publicznej obejmuje m.in. dostęp do dokumentów, zarówno tych bezpośrednio wytworzonych przez organ, tych, których organ używa przy realizacji zadań przewidzianych prawem, jak i tych, które tylko w części dotyczą organu, nawet, gdy nie pochodzą wprost od niego. O zakwalifikowaniu określonej informacji, jako podlegającej udostępnieniu decyduje treść i charakter informacji.
Zawartą w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. ogólną definicję doprecyzowuje art. 6 ust. 1 powołanej ustawy, który wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze informacji publicznych. Za informację taką uznaje się wszelkie informacje wytworzone przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym (komunalnym bądź Skarbu Państwa), jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone. Tak więc pojęcie informacji publicznej odnosi się do wszelkich spraw publicznych, również wówczas, gdy informacja nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie się do nich odnosi. Wspomniana wykładnia pojęcia informacji publicznej opiera się przede wszystkim na treści art. 61 Konstytucji RP, wskazującego jako kryterium udostępniania informacji, czy dotyczy ona działalności organów władzy publicznej lub osób pełniących funkcje publiczne.
Udostępnianie informacji publicznych, jak stanowi art. 7 u.d.i.p., następuje w drodze: ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej (pkt 1), udostępniania na wniosek zainteresowanego podmiotu, o którym mowa w art. 10 oraz stosownie do art. 11 przez wyłożenie lub wywieszenie w miejscach ogólnie dostępnych, jak również przez zainstalowane w miejscach ogólnie dostępnych urządzenia umożliwiające zapoznanie się z tą informacją (pkt 2), wstępu na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia; udostępniania w "portalu danych" (pkt 4).
Według art. 13 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1).
Ustawa o dostępie do informacji publicznych wymienia trzy formy załatwienia sprawy w przedmiocie udzielenia informacji na wniosek zainteresowanego podmiotu. Mianowicie organ, do którego wniesiono wniosek, winien udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 u.d.i.p.) bądź też odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) albo umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).
Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami powołanej ustawy polega więc na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia bądź o umorzeniu postępowania w sytuacjach określonych w ustawie, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Wójta Gminy Andrespol w sprawie udostępnienia informacji publicznej polegającej na udzieleniu odpowiedzi na pytania związane z inwestycją pod nazwą "Rozbudowa Szkoły Podstawowej w J." realizowanego na podstawie Umowy nr [...] z dnia 27 sierpnia 2019 r. wraz z udostępnieniem zanonimizowanych dokumentów.
W okolicznościach niniejszej sprawy bezspornym pozostaje, że Wójt Gminy Andrespol jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej, bowiem stosownie do treści art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. do udostępniania informacji publicznej zobowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Wójt Gminy Andrespol jest niewątpliwie podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej.
Działając w tak zakreślonych normach prawnych i dokonując analizy całokształtu podjętych przez organ działań związanych z wnioskiem skarżącego z dnia 4 stycznia 2023 r. sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie albowiem zarzut bezczynności organu znajduje potwierdzenie w aktach sprawy, a w szczególności w dokumentach odzwierciedlających sposób i treść przekazanych skarżącemu informacji.
Powyższej oceny nie zmienia fakt udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte we wniosku pismem z dnia 18 stycznia 2023 r., przy braku jakichkolwiek działań dotyczących udostępnienia zanonimizowanych dokumentów do 18 stycznia 2023r. Ustawowy termin w zakresie udostępnienia kopii dokumentów upłynął z dniem 18 stycznia 2023 r. i od tego dnia organ jest bezczynny.
W judykaturze prezentowany jest jednolity pogląd, że u.d.i.p. przewiduje wydanie decyzji administracyjnej wtedy, gdy organ odmawia ujawnienia jakiegoś faktu lub dokumentu (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), bądź umarza postępowanie w trybie przewidzianym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Wydanie powyższych orzeczeń przewidziane jest w sytuacji, gdy mamy do czynienia z informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Natomiast, gdy żądana informacja nie jest informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p., to dopuszczalną i właściwą formą odniesienia się do wniosku o udostępnienie takiej informacji jest pismo zawiadamiające wnioskodawcę o braku możliwości zastosowania przepisów u.d.i.p. ze wskazaniem przyczyn takiej oceny.
Wobec powyższego w sytuacji uznania, że wniosek w zakresie dokumentów dotyczy informacji niemających waloru publicznej, należałoby uznać taki sposób załatwienia wniosku przez organ za prawidłowy. Jednakże w ocenie sądu stanowisko organu w tym zakresie nie poddaje się kontroli sądowej, albowiem do akt sprawy nie załączono żądanych dokumentów. Jednocześnie organ arbitralnie stwierdził, i to dopiero w odpowiedzi na skargę, że żądane dokumenty dotyczą faktycznie indywidualnego postępowania cywilnego i jednocześnie nie stanowią informacji publicznej.
Oceniając zatem czy żądana w niniejszej sprawie informacja stanowi informację publiczną wskazać trzeba, że stosownie do art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władzy publicznej, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z organem, bądź w jakikolwiek sposób dotyczących organu bez względu na to co jest ich przedmiotem.
Kwalifikacja informacji lub dokumentu jako informacji publicznej nie może sprowadzać się wyłącznie do analizy, czy dana informacja lub dokument zalicza się do jednej z kategorii wymienionych w przywołanym katalogu. Podkreślić bowiem należy, że jest to jedynie przykładowy zbiór, a jego podstawową funkcją jest wskazanie najbardziej typowych – ale nie wszystkich – kategorii informacji publicznych, na co wskazuje użyte w tym przepisie określenie "w szczególności". Pojęcie informacji publicznej musi być analizowane nie tylko w oparciu o powyższy katalog, ale również z uwzględnieniem treści art. 1 ust. 1 u.d.i.p. oraz art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. Prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.
Wyliczenie przykładowych dokumentów i informacji, które stanowią informacje publiczne, zawarte w art. 6 ust. 1 pkt 1-5 u.d.i.p. ma na celu doprecyzowanie zakresu przedmiotowego u.d.i.p. oraz ułatwienie wykładni przepisów u.d.i.p. w kontekście przytoczonej regulacji konstytucyjnej. Nie może natomiast stanowić wyłącznej podstawy badania tego, czy dana informacja jest informacją publiczną. Przeprowadzając taką analizę należy mieć bowiem na względzie ww. przepisy Konstytucji RP oraz u.d.i.p., a wyliczenie z art. 6 ust. 1 u.d.i.p. należy traktować jedynie pomocniczo.
Należy mieć na względzie, że założeniem prawodawcy było szerokie ujęcie informacji publicznej. Konstytucyjne prawo do informacji publicznej służy bowiem realizacji jednej z podstawowych wartości państwa demokratycznego – jawności działania instytucji publicznych – umożliwiając kontrolę społeczną nad funkcjonowaniem tych instytucji. Wobec tego, co do zasady, wszystko, co wiąże się bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., stanowi informację publiczną (por. wyrok NSA z dnia 16 marca 2018 r., sygn. akt I OSK 2388/17, dostępny w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej jako: "CBOSA").
Wobec tego za informację publiczną uznaje się m.in. treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej, ale wykonującego zadania publiczne. Informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych rozumianych jako działalność organów władzy publicznej oraz samorządów, osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym, komunalnym lub Skarbu Państwa. Za informację publiczną uważa się treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich i są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich (por. wyrok NSA z 25 marca 2022 r., sygn. III OSK 1188/21, CBOSA).
W ocenie Sądu, odpowiedź organu na wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej w tak przyjętej formie, a przede wszystkim treści, nie uwalnia go od zarzutu bezczynności w rozpoznawanej sprawie. W ocenie sądu odpowiedź przesłana w takiej formie jest nieadekwatna do treści wniosku. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej świadczy nie tylko brak udzielenia informacji, ale także przedstawienie informacji zupełnie innej niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też wymijającej czy nieadekwatnej do treści wniosku (por. wyroki NSA z dnia 18 marca 2009 r., sygn. akt I OSK 1261/08, WSA w Łodzi z dnia 26 listopada 2019 r., sygn. akt II SAB/Łd 88/19 oraz WSA w Gorzowie Wlkp. Z dnia 14 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Go 14/22, CBOSA).
Sąd nie przesądza jednocześnie o walorze żądanych informacji, stwierdzając, że odpowiedź organu była niewystarczająca, albowiem trudno zapoznać się i zweryfikować motywy i stanowisko organu zajęte przez organ w zakresie udostępnienia żądanych dokumentów.
Reasumując, w niniejszej sprawie organ administracji popadł w bezczynność, bowiem do dnia wniesienia skargi nie udostępnił wnioskodawcy żądanej przez niego informacji publicznej w zakresie udostępnienia dokumentów, stosownie do przepisów u.d.i.p., nie odmówił udostępnienia informacji na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., ani nie umorzył postępowania w myśl art. 14 ust. 2 u.d.i.p.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał organ do załatwienia wniosku skarżącego z 4 stycznia 2023 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku (o czym orzeczono w pkt 1 wyroku).
Sąd stwierdził jednocześnie, że bezczynności organu w zakresie udostępnienia żądanej informacji publicznej nie można przypisać charakteru rażącego naruszenia prawa. Organ nie zignorował bowiem wniosku i przygotował odpowiedź. Działanie organu nie zmierzało do celowego pozbawienia wnioskodawcy konstytucyjnego prawa dostępu do informacji. Dlatego nie sposób uznać, że mamy tutaj do czynienia z bezczynnością o charakterze rażąco naruszającym prawo. W związku z tym, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. orzeczono, jak w pkt 2 wyroku.
Sąd oddalił skargę na podstawie art.151 p.p.s.a. (punkt 3 sentencji wyroku) w zakresie wymierzenia grzywny organowi ze względu na powyższe ustalenia, z których wnika, że bezczynności organu w zakresie udostępnienia żądanej informacji publicznej nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa.
W punkcie 4 wyroku Sąd orzekł o zwrocie kosztów postępowania na rzecz skarżącego, na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. k.ż.