Uzasadnienie
T. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Ł. w przedmiocie waloryzacji odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, domagając się: zobowiązania GDDKiA w Ł. do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi; dokonania kontroli przewlekłości postępowania administracyjnego, którego dotyczy skarga; zobowiązania GDDKiA do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie; wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a oraz zasądzenia kosztów postępowania w sprawie.
Skarżący podniósł, że w dniu [...] Wojewoda [...] wydał decyzję o wywłaszczeniu nieruchomości, której był właścicielem i orzekł odszkodowanie pieniężne za wywłaszczoną nieruchomość. Zgodnie z decyzją odszkodowanie to miało być zwaloryzowane na dzień wypłaty. GDDKiA w Ł. nie zastosowała się do decyzji Wojewody [...] i nie wypłaciła należnej waloryzacji odszkodowania. W dniu 21 kwietnia 2015 r. skarżący zwrócił się z pismem do GDDKiA w Ł. o wypłacenie stosownej waloryzacji, jednakże w/w należności do chwili obecnej nie otrzymał.
W dniu 29 lipca 2015 r. strona wniosła zażalenie na nie załatwienie sprawy do GDDKiA w W. (organ II instancji).
Odpowiadając na skargę Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Ł. wniosła o jej oddalenie, argumentując, że w związku z decyzją Wojewody [...] z dnia [...] o wywłaszczeniu nieruchomości oraz o ustaleniu i przyznaniu odszkodowania, w dniu 26 października 2010 r., dokonano wypłaty ustalonego odszkodowania na rachunki bankowe wskazane przez osoby uprawnione w decyzji, a więc z zachowaniem terminu wskazanego w art. 132 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami.
Pismem z dnia 21 kwietnia 2015 r. T. O. wystąpił do GDDKiA Oddział w Ł. o dokonanie waloryzacji odszkodowania ustalonego decyzją Wojewody [...] [...].
W związku z powyższym GDDKiA O/[...] pismem z dnia 7 maja 2015 r. przekazała według właściwości pismo T. O. do Wojewody [...] w celu dokonania w formie decyzji administracyjnej waloryzacji ustalonego odszkodowania, który pismem z dnia 2 lipca 2015 r. na podstawie art. 65 § 1 K.p.a., powołując się na wyrok NSA w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 894/09, przekazał pismo T. O. z dnia 21 kwietnia 2015 r., do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Ł. w celu dokonania waloryzacji ustalonego odszkodowania, zaś decyzją z dnia [...] umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w przedmiocie dokonania waloryzacji odszkodowania, wskazując, że organem właściwym w tej sprawie jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad.
Od powyższej decyzji GDDKiA Oddział w Ł. odwołała się do Ministra Infrastruktury i Rozwoju, który decyzją z dnia [...] znak [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – przywoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
W ocenie sądu skargę T. O. należało odrzucić, ponieważ żądanie wypłaty odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości przy zastosowaniu mechanizmów waloryzacyjnych stanowi roszczenie cywilnoprawne. Chociaż źródłem tego stosunku cywilnoprawnego jest akt administracyjny w postaci decyzji o odszkodowaniu, to załatwienie tej sprawy w postępowaniu administracyjnym poprzez wydanie decyzji nie jest prawnie możliwe. Nie jest to bowiem sprawa z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 1 K.p.a., lecz sprawa cywilna w rozumieniu art. 1 K.p.c. Wobec tego ewentualny spór pomiędzy stronami co do wysokości dokonanej waloryzacji może zostać rozstrzygnięty przed właściwym miejscowo i rzeczowo sądem powszechnym.
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu sądowego od skargi rozstrzygnięto w punkcie 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. a.bł.