Uzasadnienie
H. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Schroniska A w K. prowadzonego przez Z. M. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W powyższej skardze skarżąca wniosła o udostępnienie przez organ informacji publicznej i przesłanie jej na wskazany adres e-mail oraz o ukaranie schroniska grzywną na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w maksymalnej wysokości, określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. oraz przekazanie jej na konto wskazanej fundacji. Jednocześnie skarżąca wniosła o zwrot kosztów postępowania sądowego, które również poleciła przekazać fundacji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Następnie w drodze pisma z dnia 3 listopada 2018 r., przesłanego drogą elektroniczną, skarżąca złożyła oświadczenie, że cofa powyższą skargę. Oświadczenie to skarżąca ponowiła w pismach z dnia 21 listopada 2018 r. i 27 listopada 2018 r., także przesłanych drogą elektroniczną, bez wymaganego własnoręcznego podpisu (vide zarządzenie z dnia 16 listopada 2018 r. – k. 29 akt sądowych).
W dniu 3 grudnia 2018 r. wpłynęło do Sądu własnoręcznie podpisane przez skarżącą pismo z dnia 21 listopada 2018 r., w którym wskazała, że w powyższych pismach zawarła oświadczenie, że cofa skargę i obecnie związku z wycofaniem skargi żąda zwrotu wpisu od skargi na jej rachunek bankowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Podkreślić przy tym należy, że czynności mające na celu obejście prawa zawierają pozór zgodności z prawem. Ich treść nie zawiera elementów wprost sprzecznych z ustawą, ale skutki, które wywołują i które objęte są zamiarem stron, naruszają zakazy lub nakazy ustawowe. Chodzi tu zatem o wywołanie skutku sprzecznego z prawem poprzez dokonanie samej czynności, a nie poprzez osiągnięcie celu leżącego poza treścią czynności (M. Safjan [w:] Kodeks cywilny. Komentarz, K. Pietrzykowski (red.), Warszawa 1997, t. II, s. 153).
W niniejszej sprawie skarżąca oświadczyła, że cofa skargę wniesioną na bezczynność Schroniska A w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie należy uznać, iż skarżąca skutecznie cofnęła skargę. W świetle okoliczności rozpoznawanej sprawy Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do uznania, iż cofnięcie skargi jest niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji postanowienia).
Lp/