Uzasadnienie
A. N. zaskarżył do sądu administracyjnego bezczynność A Sp. z o.o. z siedzibą w W. Oddział w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w dniu 10 maja 2017r. skierował do ww. spółki wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej funkcjonowania spółki, jednak do dnia wniesienia skargi nie uzyskał żadnej informacji.
W związku z tym skarżący wniósł o wymierzenie spółce grzywny za brak jej działania.
W odpowiedzi na skarg A Sp. z o.o. z siedzibą w W. Oddział w Ł. wyjaśniła, że nie ciąży na niej obowiązek udostępnienia informacji. Katalog podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej określa przepis art. 4 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016r., poz. 1764) – w skrócie: "u.d.i.p.". Poprzez wskazanie podmiotów zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej art. 4 u.d.i.p. pośrednio reguluje zakres pojęcia "informacja publiczna". Skoro każda informacja o sprawach publicznych podlega udostępnieniu na zasadach określonych w u.d.i.p. (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.), to informacji, którą dysponują podmioty niespełniające kryterium określonego w art. 4 u.d.i.p., a zatem niemające obowiązku jej udostępnienia, nie można uznać za informację publiczną.
Zdaniem spółki wydawanie gazet nie należy do sfery działalności państwa. Odpowiedzialność państwa nie obejmuje wykonywania zadań z zakresu wydawania gazet. Działalność wydawnicza nie podlega kontroli państwa, jak to ma miejsce w przypadku np. wykonywania zadań z zakresu telekomunikacji. Prawo telekomunikacyjne zawiera liczne upoważnienia ustawowe dla ministra właściwego do spraw łączności, nakłada na przedsiębiorców telekomunikacyjnych szereg obowiązków o charakterze publicznym dotyczących m.in. numeru alarmowego, zatwierdzenia cennika lub regulaminu świadczenia usług, przedstawiania rocznych sprawozdań, licznych obowiązków na rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa i porządku publicznego.
Ponadto ustawa uprawnia Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej do sprawowania nadzoru nad działalnością przedsiębiorców telekomunikacyjnych w szerokim zakresie. W przypadku wydawców prasy brak ustawowych wskazówek co do tego, że wykonywana przez nich działalność należy do sfery odpowiedzialności państwa. Zadania z zakresu wydawania gazet i czasopism nie mają charakteru publicznego.
Ponadto spółka wskazała, że zakres informacji, do ujawnienia których zobowiązany jest wydawca, określa przepis art. 27 ustawy ustawa z dnia 26 stycznia 1984r. Prawo prasowe (Dz.U. Nr 5, poz. 2), zgodnie z którym na każdym egzemplarzu druków periodycznych, serwisów agencyjnych oraz innych podobnych druków prasowych należy w widocznym i zwyczajowo przyjętym miejscu podać: 1) nazwę i adres wydawcy lub innego właściwego organu;
- 2) adres redakcji oraz imię i nazwisko redaktora naczelnego;
- 3) miejsce i datę wydania;
- 4) nazwę zakładu wykonującego dany druk prasowy;
- 6) międzynarodowy znak informacyjny;
- 7) bieżącą numerację.
W konsekwencji przedsiębiorca zajmujący się działalnością wydawniczą nie jest zobowiązany do udostępniania na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej danych na temat wielkości nakładu i sprzedaży wydawanych przez siebie gazet.
Na rozprawie w dniu 3 listopada 2017r. pełnomocnik skarżącego poparł skargę i wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu oświadczając, że nie zostały one uiszczone w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.) - w skrócie: "P.p.s.a." - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach ze skarg na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Jednakże o dopuszczalności tego rodzaju skargi przesądza to, czy w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej żądanie dotyczyło udostępnienia informacji o sprawach publicznych oraz to, czy na skarżonym podmiocie ciążył ustawowy obowiązek udostępnienia takiej informacji.
W myśl art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Za informację publiczną uznaje się wszelkie informacje wytworzone przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym (komunalnym bądź Skarbu Państwa), jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone. Przykładowy katalog informacji publicznej podlegającej udostępnieniu określa art. 6 ust. 1 u.d.i.p.
Stosownie natomiast do art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Użycie w tym przepisie zwrotu "władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne" oznacza, że przy dokonywaniu oceny, czy dany podmiot jest zobowiązany do udostępniania informacji publicznej, konieczne jest w każdym wypadku ustalenie, czy podmiot ten mieści się w tym ogólnym określeniu "władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne".
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy podzielić stanowisko A Sp. z o.o. w W. Oddział w Ł., że wniosek skarżącego z dnia 10 maja 2017r., w którym zawarto żądanie udostępnienia informacji dotyczącej ilości nakładu i sprzedaży gazety "Ekspress" i "Dziennik" w latach 2000 i 2002 oraz w latach od 2003 do dziś z wyszczególnieniem rocznego nakładu i sprzedaży, w drodze życzliwości z podziałem na miesiące, nie stanowi informacji publicznej, a wskazana wyżej spółka nie jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia takiej informacji w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zadania z zakresu wydawania gazet i czasopism nie mają bowiem charakteru publicznego, jeżeli nie zostały zlecone przez organy władzy publicznej, a także wtedy gdy nie angażują środków publicznych.
Tym samym przedsiębiorca zajmujący się działalnością wydawniczą nie jest zobowiązany do udostępniania na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej danych na temat wielkości nakładu i sprzedaży wydawanych przez siebie gazet.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
W związku z powyższym sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji.
O wynagrodzeniu dla pełnomocnika przyznanego skarżącemu z urzędu orzeczono w pkt 2 postanowienia, na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. poz. 1714) w zw. z art. 250 § 1 P.p.s.a.
A.B.