Uzasadnienie
II SAB/Łd 168/17
W związku ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność Wójta Gminy D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej A.W. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymując się z działalności gospodarczej, z której zadeklarowała miesięczny dochód w wysokości 2.000 (20.000) zł. Wnioskodawczyni oświadczyła, że ma udziały w dwóch spółkach: jednej w likwidacji, która nie prowadzi działalności i nie generuje przychodu, drugiej – która została założona w 2017 r. i również nie generuje przychodu. Skarżąca posiada mieszkanie o powierzchni 37 mkw., o wartości 100.000 zł, a także dwa samochody osobowe marki Hyundai (rok produkcji 2009 i 2013).
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasadą wynikającą z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej p.p.s.a. jest, iż każda ze stron ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie. Zgodnie jednak z treścią art. 243 § 1 p.p.s.a. stronie może być przyznane prawo pomocy na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Wnioskodawczyni wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Oznacza to, iż strona zobowiązana była do wykazania, iż nie ma ona środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Przedstawione przez stronę informacje nie dają jednak podstaw do twierdzenia, iż stronę zaliczyć można do kręgu osób, którym przypisać można jakikolwiek stopień ubóstwa, warunkujący przyznanie prawa pomocy.
Należy zauważyć, że osiągane dochody pozwalają na uiszczenie kosztów sądowych związanych z dalszym udziałem w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Skarżąca nie wskazała jednoznacznie, czy miesięczny dochód to kwota dwóch czy dwudziestu tysięcy złotych, jednak przyjęcie każdej z kwot przy jednoczesnym wzięciu pod uwagę, że skarżąca posiada dwa samochody osobowe prowadzi do wniosku, że nie może ona być zaliczona do osób ubogich. Nie bez znaczenia dla oceny sytuacji materialnej wnioskodawczyni pozostaje bowiem fakt posiadania samochodów, których utrzymanie bez wątpienia generuje koszty. Choć posiadanie samochodu mieści się w ramach współczesnych standardów życiowych, to w przypadku osoby ubiegającej się o prawo pomocy standard ten przekracza (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 25 listopada 2009 r. o sygn. akt V SA/Wa 1473/09). Skarżąca nie powołała się ponadto na fakt ponoszenia wydatków, w tym wydatków o charakterze nadzwyczajnym, które nie pozwoliły na opłacenie dalszych kosztów sądowych.
Reasumując - strona dla wydatków związanych z postępowaniem sądowym jest w stanie znaleźć pokrycie w swych dochodach.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG