Uzasadnienie
U.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.. Skarżąca podała, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. nie podjął działań w związku z wezwaniem skarżącej do usunięcia naruszenia prawa w decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], Nr [...] (znak [...]) oraz w postanowieniu tegoż organu z dnia [...], Nr [...] (znak [...]) - stosownie do treści przepisu art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej p.s.a.
U.G. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych oraz do wykazania wyczerpania trybu z przepisu art. 37 § 1 k.p.a. wraz z pouczeniem, że zaniechanie wykonania obowiązku nałożonego zarządzeniem w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi.
W dniu 15 listopada 2004 r. skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi oraz nadesłała odpisy pism wzywających [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. do usunięcia naruszenia prawa w wyżej wymienionych rozstrzygnięciach oraz oryginał pisma tegoż organu, w którym wyjaśniono skarżącej, że przepis art. 52 § 4 p.s.a. nie znajduje w niniejszym postępowaniu zastosowania, a właściwą drogą odwoławczą jest skorzystanie z możliwości wniesienia skargi na decyzję ostateczną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Jednocześnie U.G. wyjaśniła, że w jej opinii, powyższe pismo organu z odpowiedzią na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest załatwieniem sprawy w terminie określonym w przepisie art. 37 k.p.a., przez co brak było podstaw do wniesienia zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.. W ocenie skarżącej, przyjęta forma rozstrzygnięcia w sprawie kwalifikuje postępowanie organu II instancji jako jego bezczynność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 3 p.s.a Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie i inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.
Zgodnie z treścią przepisu art. 52 powołanej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z treści tego przepisu wynika zatem, że w przypadku wnoszenia skargi na bezczynność organu, dla wyczerpania toku instancji należało w przedmiotowej sprawie skorzystać z uprawnienia wynikającego z przepisu art. 37 § k.p.a., stosownie do którego na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w odpowiednich przepisach, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Takim organem dla Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. Z akt sprawy, jak i oświadczenia skarżącej wynika, że nie wyczerpała ona trybu wskazanego w cytowanym przepisie, co umożliwiłoby jej skorzystanie ze środka prawnego jakim jest skarga na bezczynność.
Stosownie do treści przepisu art. 58 § 1 pkt 6 Sąd odrzuci skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Taką przyczyną jest niewątpliwie niewyczerpanie wymaganego przepisami ustawy toku instancji. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie przepisu art. 232 § 1 pkt 1a.