Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 września 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę T. M. F. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. W dniu 2 października 2007 roku T. M. F. wystąpił z żądaniem przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący nie posiada żadnych stałych dochodów ani majątku, od 3 lat pozostaje bez środków do życia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy.
Mając na uwadze sytuację rodzinną i materialną przedstawioną przez stronę skarżącą, Sąd uznał za uzasadnione przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Zdaniem Sądu strona w sposób dostateczny wykazała, iż zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Jednocześnie należy zauważyć, iż zgodnie z przepisem art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej strona skarżąca nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W związku z powyższym należy podkreślić, iż udział skarżącego w postępowaniu nie wiąże się z mocy ustawy z obowiązkiem uiszczania kosztów sądowych. Postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należało zatem umorzyć jako bezprzedmiotowe stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w postanowieniu.
AG