Uzasadnienie
K. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. bezczynność Wojewody [...] dotyczącą postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nabycia przez Gminę O. z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. na podstawie art. 73 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 z późn. zm.) części nieruchomości oznaczonej jako dawna działka nr 612 (obecnie nr 1091/2), położonej w S., gm. O., przy ulicy O..
Pismem z dnia 26 kwietnia 2011 roku Wojewoda [...] powiadomił Sąd, iż w dniu [...] r. wydał decyzję o znaku: [...] stwierdzającą nabycie z dniem 1 stycznia 1999 r. z mocy prawa przez Gminę O. własności części nieruchomości położonej w gminie O. przy ulicy O., zajętej pod drogę publiczną (drogę gminną - ulicę O.), oznaczonej jako działka nr 1091/2 o powierzchni 0,0733 ha, obręb S. Natomiast pismem z dnia 12 maja 2011 roku skarżący, w związku z wydaniem przez organ decyzji, cofnął skargę oraz wniósł o zwrot wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:
Postępowanie w sprawie podlega umorzeniu.
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi jest dla sądu wiążące. Powyższe jest konsekwencją zasady, iż to skarżący jest uprawniony do dysponowania wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd
I instancji. Tylko w przypadku stwierdzenia przez sąd, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 in fine p.p.s.a.) sąd odstępuje od obowiązku umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Warto wyjaśnić, iż skutkiem umorzenia postępowania jest uchylenie wszystkich dokonanych czynności oraz nie prowadzenie tego postępowania.
Podkreślić również należy, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu – zanim przejdzie do merytorycznego rozpatrzenia wniosku o cofnięcie skargi - dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 p.p.s.a. Bowiem ocena dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, a więc gdy doprowadzono do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego.
Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy należy przed wszystkim wskazać, iż K. K. skutecznie wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł.. Zatem sąd mógł przystąpić do oceny dopuszczalności cofnięcia tejże skargi.
Zdaniem sądu w niniejszym postępowaniu nie zachodzą przesłanki wymienione w art. 60 in fine p.p.s.a., które uniemożliwiałyby sądowi umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Stosownie więc do zasady związania sądu cofnięciem skargi, sąd był obowiązany umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Biorąc powyższe pod uwagę sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a.
O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. m.ch.