Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 sierpnia 2018 r. D. R. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi bezczynność Burmistrza O. w sprawie braku odpowiedzi na skargę z dnia 17 lipca 2018 r. w sprawie remontu budynku kamienicy położonej w O. przy ul. A 2.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz O. wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że skarga D. R. z dnia 17 lipca 2018 r. wpłynęła do Urzędu Miejskiego w O. w dniu 31 lipca 2018 r. Rozpatrzenie sprawy wymagało zwrócenia się do A sp. z o.o. w O. (ZGM), będącego administratorem komunalnego zasobu mieszkaniowego Gminy O. Naczelnik Wydziału Gospodarki Komunalnej, Mieszkaniowej i Ochrony Środowiska pismem z dnia 18 września 2018 r. wystąpił do ZGM o ustosunkowanie się do ww. skargi. W dniu 27 września 2018 r. do Urzędu Miejskiego w O. wpłynęła odpowiedź ZGM. W oparciu o okoliczności wskazane w piśmie ZGM, w dniu 1 października 2018 r. Zastępca Burmistrza udzieliła skarżącemu odpowiedzi na skargę z dnia 17 lipca 2018 r.
Organ wskazał nadto, że skarżący w przedmiotowej sprawie otrzymał zatem odpowiedź. Jego sprawa została więc rozpatrzona i rozstrzygnięta. Organ jednocześnie wyjaśnił, że niedochowanie terminu wskazanego w art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, dalej jako k.p.a.), wynikało z dłuższego urlopu pracownika Urzędu oraz konieczności wystąpienia o udzielenie wyjaśnień do ZGM.
Na rozprawie pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Jak wynika z treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy ponaglenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - to do organu prowadzącego postępowanie.
Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który w ocenie strony skarżącej, pozostaje w bezczynności, a jeżeli nie ma takiego organu - to do organu prowadzącego postępowanie.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że z akt sprawy jednoznacznie wynika, że D. R. wniósł przedmiotową skargę pismem z dnia 27 sierpnia 2018 r., a dopiero pismem z dnia 1 września 2018r. przesłał do organu prowadzącego sprawę (Burmistrza), ponaglenie. Warto podkreślić, że ww. pismo nie zostało skierowane do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie, a jedynie do organu prowadzącego przedmiotowe postępowanie.
Oznacza to, że skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność Burmistrza O. w sprawie braku odpowiedzi na skargę z dnia 17 lipca 2018 r., w sprawie remontu budynku kamienicy, nie wyczerpał wymaganego przepisami trybu, tj. nie złożył ponaglenia w myśl art. 37 k.p.a.
W takiej sytuacji wniesienie niniejszej skargi uznać należało za niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
O kosztach postępowania orzeczono w pkt 2 na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2019 r., poz. 68).
A.B.