Uzasadnienie
A. K. zaskarżyła do sądu administracyjnego bezczynność Wójta Gminy Z. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga wpłynęła do organu w formie dokumentu elektronicznego i została opatrzona przez skarżącą podpisem kwalifikowanym.
Zarządzeniem Z-cy Przewodniczącego Wydziału II z 12 grudnia 2018 r. skarżąca została wezwana do podpisania skargi i uiszczenia wpisu sądowego. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że nieusunięcie braków skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem.
Stosowne wezwanie do usunięcia braków skargi zostało doręczone skarżącej 21 grudnia 2018 r. W ustawowym terminie skarżąca uiściła wpis sądowy, natomiast skarga nie została przez nią podpisana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - w skrócie: "p.p.s.a." – każda skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, a jeżeli strona nie może podpisać, pismo podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała (art. 46 § 4 k.p.a.).
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
W tym miejscu należy podkreślić, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 p.p.s.a. – nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu administracyjnego pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz.U. z 2013 r., poz. 262) w związku z art. 131 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej (Dz. U., poz. 1579), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej (por. uchwałę NSA z 12 maja 2014 r., sygn. akt I OPS 10/13). Termin wejścia w życie przepisów dopuszczających wnoszenie pism procesowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym drogą elektroniczną opatrzonych bezpiecznym podpisem elektronicznym ustalony został na 31 maja 2019 r. ustawy z dnia 10 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U., poz. 183).
Dopiero bowiem od tej daty zacznie obowiązywać art. 46 § 2a p.p.s.a., zgodnie z którym gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, podpisem osobistym lub przez zastosowanie innych mechanizmów, o których mowa w art. 20a ust. 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, jeżeli takie mechanizmy zostały wprowadzone przez sąd administracyjny.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że w dacie wniesienia skargi art. 46 § 2a p.p.s.a. nie obowiązywał, a więc zasadnie zobowiązano skarżącą do podpisania skargi, jednakże pomimo informacji o skutkach niewywiązania z ww. obowiązku w ustawowym terminie i związanym z tym rygorem odrzucenia skargi, skarżąca nie usunęła braku formalnego skargi. Skoro bowiem wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone skarżącej 21 grudnia 2018 r., to ostatnim dniem ustawowego terminu do wykonania nałożonego obowiązku był 28 grudnia 2018 r. Jednakże termin ten upłynął bezskutecznie.
Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji.
Stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W związku z powyższym sąd orzekł, jak w pkt 2 postanowienia.
a.tp.