Uzasadnienie
W dniu 21 kwietnia 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga J. P. – B., w której zarzuca Wójtowi Gminy Z. bezczynność w przedmiocie indywidualnego przyłącza wody oraz udostępnienia zdroju ulicznego.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Z. wniósł o odrzucenie skargi. Podniósł między innymi, że J. P. – B., wnioskiem z dnia 4 maja 2007r., wystąpił do Wójta Gminy Z. "o przyłączenie indywidualne wody zakończonej punktem poboru z sieci gminnej na koszt Gminy Z.". Odpowiadając na w/w pismo organ poinformował wnioskodawcę, iż budżet gminy nie przewiduje środków na budowę indywidualnych przyłączy wody. Organ wskazał ponadto, iż skarga do WSA w Łodzi została złożona bez uprzedniego pisemnego wezwania Wójta Gminy Z. do usunięcia naruszenia prawa, a także, iż odmowa przyłączenia nieruchomości do sieci wodociągowej i wskazanie punktów poboru wody nie stanowią czynności materialno – technicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sprawowana przez wojewódzkie sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów przy wydawaniu: decyzji administracyjnych; postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty; postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; innych aktów, lub przy podejmowaniu czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Wniesiona przez skarżącego skarga dotyczy bezczynności Wójta Gminy przy budowie przyłączy wodociągowych do jego nieruchomości.
Zasady dotyczące zaopatrzenia w wodę reguluje ustawa z dnia 7 czerwca 2001r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i odprowadzaniu ścieków (tekst jedn. Dz. U. z 2006r. Nr 123, poz. 858 ze zm.). Przepisy tej ustawy nie dają organom administracji podstawy prawnej do rozstrzygnięcia sprawy uregulowania funkcjonowania wodociągu gminnego w drodze decyzji administracyjnej, postanowienia, czy też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej.
Zgodnie z dyspozycją art. 6 ust. 1 powołanej ustawy – dostarczanie wody odbywa się na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej pomiędzy właściwą jednostka organizacyjną, działającą w imieniu gminy, a odbiorcą usług (zob. post. WSA w Lublinie II SAB/Lu 22/08).
Ponadto stosownie do treści art. 15 ust. 2 tejże ustawy realizację budowy przyłączy do sieci oraz studni wodomierzowej, pomieszczenia przewidzianego do lokalizacji wodomierza głównego i urządzenia pomiarowego zapewnia na własny koszt osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci. Dochodzenie zaś ewentualnych roszczeń w zakresie przyłączenia i eksploatacji urządzeń wodociągowych odbywa się na drodze powództwa cywilnego.
W świetle powyższego nie można zarzucić bezczynności Wójtowi Gminy Z., skoro przedmiot sprawy nie podlega załatwieniu trybie postępowania administracyjnego.
Z tej przyczyny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.