Uzasadnienie
T. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Starosty Zgierskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Na podstawie zarządzenia z dnia 21 grudnia 2022 r. skarżący został wezwany – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - do podpisania kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym załącznika do pisma z 9 października 2022 r. pt.: "Skarga na bezczynność" i jednocześnie skarżącemu wyjaśniono, że podpisem elektronicznym zostało opatrzone jedynie pismo przewodnie z 9 października 2022 r. pt.: "Skarga do WSA za pośrednictwem Starostwa" skierowane do Starostwa Powiatowego w Zgierzu, a nie dokument pt. "Skarga na bezczynność", stanowiący załącznik do pisma z 9 października 2022 r. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 grudnia 2022 r. Uzupełnienie powyższego braku formalnego nastąpiło w dniu 6 stycznia 2023 r., a więc po upływie wskazanego terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 329) – powołanej dalej jako: "p.p.s.a.", każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Skarga zaś powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 p.p.s.a.). W przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ono ponadto zawierać – jak wynika z art. 46 § 2a p.p.s.a. - adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą - stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. - także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Sąd podziela prezentowany w orzecznictwie pogląd, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2021 r., I FPS 2/21, LEX nr 3274617).
Wniesiona w tej sprawie elektronicznie skarga, jako załącznik do pisma przewodniego zatytułowanego: "Skarga do WSA za pośrednictwem Starostwa", nie została podpisana przez skarżącego w sposób wskazany w art. 46 § 2a p.p.s.a. Skarżący został zatem wezwany do usunięcia braku formalnego poprzez podpisanie kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 grudnia 2022 r., zatem termin do usunięcia wskazanych braków skargi upłynął w dniu 3 stycznia 2023 r. Skarżący wprawdzie w dniu 6 stycznia 2023 r. nadesłał podpisany egzemplarz skargi, jednak nastąpiło to po upływie terminu wskazanego w wezwaniu.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skarga nie mogła otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. Skarżący pomimo prawidłowego wezwania oraz pouczenia o konsekwencjach, nie uzupełnił powyższego braku we wskazanym terminie.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 w zw. z art. 46 § 2a p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia, zaś na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.
a.bł.