Uzasadnienie
M. H.-J. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie wniosku o udzielenie zasiłku celowego specjalnego na zakup odzieży.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 listopada 2015r. do skarżącej skierowano wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie dowodu, iż skarżąca wystąpiła z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie.
Pismem z dnia 26 listopada 2015r. skarżąca wyjaśniła, iż nie wnosiła zażalenia, gdyż takie – w ocenie strony – składa się na postanowienie lub decyzję, zaś sprawa pozostała nadal nierozpoznana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z treścią art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność takim środkiem jest zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 K.pa.).
Z akt sprawy wynika, iż przedmiotem skargi M. H.-J. jest bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie wniosku o udzielenie zasiłku celowego specjalnego na zakup odzieży. W tej sytuacji skarżąca, przed wniesieniem skargi do sądu, zobligowana była wystąpić z zażaleniem do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Skarżąca – pomimo wezwania - nie wykazała, iż wniosła takie zażalenie. Powyższe oznacza, że nie spełniła warunku koniecznego do skutecznego wniesienia skargi.
Niewyczerpanie środków zaskarżenia powoduje, iż skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. a.bł.