Uzasadnienie
W dniu 31 stycznia 2022 r. W. M., reprezentowana przez A.S., wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku gdyby wniosek powyższy nie zasługiwał na uwzględnienie, organ wniósł o oddalenie skargi.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 10 lutego 2022 r. A.S. została wezwana, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, do:
- 1. złożenia pełnomocnictwa procesowego lub uwierzytelnionego jego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi,
- 2. nadesłania dowodu, że przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, wystąpiła do organu z ponagleniem w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Zarządzenie doręczono pełnomocnikowi w dniu 7 marca 2022 r., a termin do jego wykonania ekspirował bezskutecznie.
Następnie zarządzeniem Sędziego z dnia 31 marca 2022 r. wezwano skarżącą, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, do:
- 1. usunięcia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza,
- 2. nadesłania dowodu, że przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, wystąpiła do organu z ponagleniem w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Zarządzenie doręczono skarżącej w dniu 11 kwietnia 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej powoływana jako: "p.p.s.a.", wprowadził dwojakiego rodzaju wymagania, jakim powinna odpowiadać skarga. Przede wszystkim skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Skarga, jak każde pismo strony powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a.).
W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia przewidzianego w art. 37 § 1 pkt 1 ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.), dalej jako: "k.p.a.".
Przepis ten stanowi, że stronie przysługuje prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Natomiast zgodnie z treścią art. 37 § 3 p.p.s.a. ponaglenie należy wnieść do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a., stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r., sygn. akt II OSK 3732/18; postanowienia NSA z dnia 8 lutego 2021 r., sygn. akt I OSK 2754/20 i 23 lutego 2021 r., sygn. akt I OSK 950/19; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem: https://cbois.nsa.gov.pl/).
W przedmiotowej sprawie zarządzeniem Sędziego z dnia 31 marca 2022 r. wezwano skarżącą, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza oraz do nadesłania dowodu, że przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, wystąpiła do organu z ponagleniem w trybie art. 37 § 1 k.p.a.
Zarządzenie doręczono skarżącej w dniu 11 kwietnia 2022 r., zatem siedmiodniowy termin do jego wykonania – na mocy art. 83 § 2 p.p.s.a. – ekspirował bezskutecznie z dniem 19 kwietnia 2022 r. Ostatnim dniem siedmiodniowego terminu był dzień 18 kwietnia 2022 r., czyli drugi dzień świąt wielkanocnych w 2022 roku, zatem na mocy art. 83 § 2 p.p.s.a., za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, czyli dzień 19 kwietnia 2022 r. W tym terminie skarżąca nie podpisała skargi ani nie nadesłała jej podpisanego egzemplarza, ani nie złożyła dowodu na wystąpienie do organu z ponagleniem w trybie art. 37 § 1 k.p.a.
Nadto należy wskazać, że z treści odpowiedzi na skargę organu, jak i nadesłanych akt sprawy nie wynika, aby przed złożeniem skargi skarżąca wniosła ponaglenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. W tej sytuacji przyjąć należy, że skarżąca nie wyczerpała środka zaskarżenia, a tym samym nie spełniła jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi na bezczynność do sądu administracyjnego.
Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym.
W tej sytuacji skarga podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. dc