Uzasadnienie
R.G. złożył skargę na bezczynność Zarządu Miejskiego Ogrodu Zoologicznego w Łodzi Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Łodzi w sprawie udostępnienia informacji publicznej.
Skarżący zarzucił naruszenie art. 13 ust. 1 i ust. 2, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej przez bezczynność i nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem i wniósł o:
- 1. stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności oraz zobowiązanie organu do niezwłocznego udzielenia skarżącemu informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 25 maja 2022 r.,
- 2. stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa,
- 3. zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w dniu 25 maja 2022 r. złożył drogą elektroniczną do Miejskiego Ogrodu Zoologicznego w Łodzi wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:
- - wskazania ilości osób, które odwiedziły Orientarium - Miejskiego Ogrodu Zoologicznego w Łodzi od dnia jego otwarcia do dnia udzielenia informacji publicznej - z podziałem na ilość osób, które poniosły koszty zakupu biletów i ilości osób, które zostały całkowicie zwolnione z obowiązku uiszczenia opłaty za zakup biletu;
- - wskazania wysokości wpływów ze sprzedaży biletów do Orientarium - Miejskiego Ogrodu Zoologicznego w Łodzi od dnia jego otwarcia do dnia udzielenia informacji publicznej;
- - wskazania wysokości pełnych kosztów utrzymania Orientarium Miejskiego Ogrodu Zoologicznego w Łodzi od dnia jego otwarcia do dnia udzielenia informacji publicznej;
- - wskazania aktualnej wysokości wynagrodzeń brutto Zarządu Orientarium Miejskiego Ogrodu Zoologicznego w Łodzi.
Następnie skarżący wyjaśnił, że pismem z dnia 10 czerwca 2022 r. został przez organ wezwany do wskazania i uzasadnienia istotnego interesu publicznego w zakresie udostępnienia skarżącemu informacji przetworzonej. W odpowiedzi na wskazane wezwanie - również w dniu 10 czerwca 2022 r. skarżący poinformował organ, że zgodnie z aktualnym orzecznictwem sądów administracyjnych nie ma obowiązku wykazywania ważnego interesu publicznego w uzyskaniu wnioskowanej informacji publicznej, przytaczając orzecznictwo sądów administracyjnych w tym zakresie.
W dalszej kolejności skarżący dodał, że pismem z dnia 20 czerwca 2022 r. ponownie został wezwany do wskazania i uzasadnienia istotnego interesu publicznego w zakresie udostępnienia informacji przetworzonej i w odpowiedzi na to wezwanie - również w dniu 20 czerwca 2022 r. ponownie poinformował, że zgodnie z aktualnym orzecznictwem sądów administracyjnych nie ma obowiązku wykazywania ważnego interesu publicznego w uzyskaniu wnioskowanej informacji publicznej przytaczając kolejny raz orzecznictwo sądów administracyjnych w tym zakresie.
Skarżący podniósł, że do dnia złożenia przedmiotowej skargi, tj. 4 października 2022 r. nie została mu udzielona żądana informacja publiczna, jak również nie została wydana żadna decyzja odmawiająca udzielenia żądanej informacji publicznej, czym – zdaniem skarżącego - naruszono 14 dniowy termin określony w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę Miejski Ogród Zoologiczny Spółka z o.o. z siedzibą w Łodzi, reprezentowana przez Zarząd, wniosła o oddalenie skargi w całości. Ponadto organ wyjaśnił, że skarżący został poinformowany o przyjętej kwalifikacji żądanych informacji jako przetworzone oraz wezwany do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w ich uzyskaniu. Skarżący nie kwestionował (w skardze również tego nie czyni) kwalifikacji żądanych informacji jako przetworzone, a mimo to nie podjął współdziałania w tym zakresie i nie przedstawił żądanego uzasadnienia.
Organ podniósł, że ocena istnienia "szczególnego interesu publicznego" jest dokonywana indywidualnie, także z uwzględnieniem konkretnych, szczególnych cech i kwalifikacji wnioskodawcy.
Nadto organ stwierdził, iż to brak działania wnioskodawcy - skarżącego i brak merytorycznego uzasadnienia i wykazania przez niego ewentualnego istnienia szczególnego interesu publicznego uniemożliwia dokonania wszechstronnej i wyczerpującej oceny jego wniosku, a to hamuje możliwość podjęcia w tym zakresie ostatecznego stanowiska.
Organ podkreślił także, iż sformułowany, obok żądania stwierdzenia bezczynności, wniosek o nakazanie udostępnienia informacji publicznej wydaje się przedwczesny, ponieważ na razie organ nie rozstrzygnął wniosku i nie odmówił udostępnienia informacji. Jednocześnie organ dodał, że zakres żądanych przez skarżącego informacji, uzasadnia zakwalifikowanie ich jako informacji przetworzonych.
Pismem z dnia 29 listopada 2022 r. skarżący podniósł, że popiera skargę i wnosi o jej uwzględnienie oraz dodał, że od dnia 25 maja 2022 r. organ nie rozstrzygnął jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a żądany przez niego zakres informacji nie kwalifikuje się jako informacja przetworzona, gdyż są to jedynie dane matematyczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r. poz. 329), zwanej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:
- 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
- 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
- 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Natomiast w myśl art. 149 § 1a p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Wyjaśnić w pierwszej kolejności należy, że przedmiotowa sprawa została rozpoznana na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).
Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest bezczynność organu, tj. Zarządu Miejskiego Ogrodu Zoologicznego w Łodzi Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Łodzi w sprawie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem skarżącego z dnia 25 maja 2022 r., a zatem zastosowanie w sprawie znajduje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 902) – dalej u.d.i.p.
Nie ulega wątpliwości, iż na gruncie ww. ustawy zasadą jest, że zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust.
2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Z kolei zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. organ władzy publicznej może odmówić udostępnienia informacji publicznej oraz umorzyć postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2, co następuje w drodze decyzji.
Rozpoznanie wniosku o udzielenie informacji publicznej, zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w powołanej ustawie, następuje zatem w formie czynności materialno-technicznej (w przypadku udzielenia informacji publicznej oraz w przypadku zawiadomienia o niedopuszczalności zastosowania trybu wnioskowego udostępnienia informacji publicznej), albo w formie decyzji (w przypadku odmowy udzielenia informacji publicznej).
W pierwszej kolejności oceny wymaga czy żądana przez skarżącego informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. i czy podmiot będący adresatem żądania jest zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż wniosek skarżącego został skierowany do podmiotu, na którym ciąży ustawowy obowiązek udostępniania informacji publicznych. Zarząd Miejskiego Ogrodu Zoologicznego w Łodzi Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Łodzi jest organem reprezentującym osobę prawną, o której stanowi art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., tj osobę prawną, w której jednostka samorządu terytorialnego ma pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Całość udziałów w tej spółce posiada bowiem Miasto Łódź, a zatem gmina dysponuje większością głosów na zgromadzeniu wspólników, co w świetle art. 4 ust 1 pkt 3 w zw. z pkt 4 ppkt a) ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 275) oznacza, że jednostka samorządu terytorialnego jest podmiotem dominującym wobec Miejskiego Ogrodu Zoologicznego w Łodzi sp. z o.o.
Kwestią niesporną jest również, iż zakres żądania przedmiotowego wniosku mieści się w zakresie pojęcia informacji publicznej. Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych. Tę ogólną definicję doprecyzowuje art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze publicznym, czyniąc to w sposób przykładowy, o czym świadczy zawarty w tym przepisie zwrot "w szczególności". Doktryna oraz orzecznictwo sądowe, w oparciu o ogólną formułę ustawy, a także regulacje art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, przyjmuje szerokie rozumienie pojęcia "informacja publiczna". Za taką uznaje się wszelkie informacje wytworzone przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym (komunalnym bądź Skarbu Państwa), jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo te informacje zostały wytworzone (por. wyroki NSA: z dnia 21 lipca 2011 r., I OSK 678/11, z dnia 23 listopada 2016 r., I OSK 1323/15, CBOSA).
W świetle ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych pozostawanie w bezczynności przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej oznacza niepodjęcie stosownych czynności w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p. Bezczynność polega zatem zasadniczo na nieudostępnieniu informacji (zaniechaniu rozpatrzenia wniosku), względnie na niewydaniu decyzji o odmowie jej udostępnienia lub decyzji o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), na niepoinformowaniu wnioskodawcy, że organ nie dysponuje żądaną informacją lub też, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej. Bezczynność ma miejsce również wówczas, gdy podejmując te czynności podmiot zobowiązany nie udostępni informacji w maksymalnym 2-miesięcznym terminie wyznaczonym na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. (por. np. wyroki WSA w Gorzowie Wlkp. z 20 stycznia 2022 r., II SAB/Go 204/21 czy WSA w Olsztynie z 10 lutego 2022 r., II SAB/Ol 5/22, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zważywszy, że zarząd Miejskiego Ogrodu Zoologicznego w Łodzi sp. z o.o. nie jest organem władzy publicznej lecz organem spółki prawa handlowego należy w tym miejscu wyjaśnić, że stosownie do art. 17 ust.1. u.d.i.p. do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji stosuje się odpowiednio przepisy art. 16 ustawy, dotyczące wydawania w tym zakresie decyzji administracyjnych. Art. 17 u.d.i.p. nakazuje zatem odpowiednie stosowanie przepisów proceduralnych obowiązujących organy władzy publicznej w zakresie udostępniania informacji także wobec podmiotów niebędących takimi organami. W literaturze wskazuje się, że w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania podmioty niebędące organami władzy publicznej wydają decyzje administracyjne, do których stosuje się postanowienia k.p.a. wraz z modyfikacjami wynikającymi z art. 16 ust. 2 u.d.i.p. (Kłaczyński Michał, Szuster Sergiusz, Dostęp do informacji publicznej. Komentarz LEX/el. 2003).
Terminy określone w art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. mają zatem zastosowanie nie tylko do czynności polegającej na udostępnieniu informacji, ale również do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Wprowadzając regulację art. 13 ust. 2 u.d.i.p. ustawodawca przewidział sytuacje, w których sprawy o udostępnienie informacji publicznej mogą potrzebować postępowania wyjaśniającego lub dokonania szeregu czynności, wymagających dłuższego czasu niż 14 dni. W takich przypadkach podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, ma możliwość ustalenia dłuższego terminu załatwienia sprawy (w granicach 2 miesięcy) przy czym należy podkreślić, że winien wówczas w ustawowym terminie 14 dni od otrzymania wniosku, poinformować wnioskodawcę o powodach opóźnienia oraz o ustalonym terminie załatwienia wniosku (por. wyroki NSA z 20 lutego 2013 r., I OSK 210/13; z 14 maja 2014 r., I OSK 1027/14; wyrok WSA w Krakowie z 6 października 2014 r., II SAB/Kr 242/14, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jednocześnie przepisy u.d.i.p. nie wskazują, jakie powody opóźnienia są dopuszczalne, należy jednak uznać, że muszą to być powody bezpośrednio związane z opóźnieniem w udostępnieniu konkretnej informacji publicznej. Przyczyną opóźnienia może być przetworzony charakter żądanej informacji i konieczność ustalenia szczególnie istotnego interesu publicznego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. oraz wygenerowania informacji celem jej udostępnienia.
W przypadku zatem, gdy zdaniem organu żądana informacja publiczna jest informacją przetworzoną, organ winien niezwłocznie poinformować o tym wnioskodawcę, wskazując jednocześnie, że jej udostępnienie jest możliwe tylko w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego i wzywając od wykazania tegoż interesu. Wnioskodawca musi mieć bowiem realną możliwość uzyskania informacji, a co za tym idzie - możliwość wykazania w zakreślonym przez podmiot zobowiązany terminie, że zachodzi przesłanka warunkująca uzyskanie informacji, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.
Należy w tym miejscu podkreślić, że Sąd podziela pogląd judykatury, zgodnie z którym jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność organu, jak to mam miejsce w niniejszej sprawie, to sąd nie jest uprawniony do oceny prawidłowości kwalifikacji żądanej informacji jako przetworzonej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 czerwca 2022 r., II SAB/Wa.868/21, Lex nr 3371092). Ocena taka może być dokonywana w postępowaniu ze skargi na decyzję odmawiającą udostępnienia informacji publicznej przetworzonej. Należy przy tym zwrócić uwagę, że możliwe są sytuacje, w których jeden wniosek obejmuje kilka odrębnych informacji, z których jedynie niektóre mogą mieć charakter informacji przetworzonej. Wówczas organ, który otrzymał taki wniosek winien dokonać stosownego rozróżnienia. W niniejszej sprawie należało zwrócić uwagę na punkt 4 wniosku z 25 maja 2022 r. Skarżący w tym punkcie wnioskował o informację dotyczącą wysokości wynagrodzeń brutto Zarządu Orientarium Miejskiego Ogrodu Zoologicznego w Łodzi.
Niewątpliwie informacja ta stanowi informację publiczną, bo jak wskazuje się w judykaturze informacje dotyczące kwot wynagrodzeń, jak i składników tych wynagrodzeń oraz nagród finansowane są ze środków publicznych i wypłacane za wykonywaną pracę, tym samym stanowią informację publiczną, niezależnie od tego, czy są to stałe elementy wynagrodzenia, czy fakultatywne lub uznaniowe (wyrok NSA z dnia 27 maja 2020 r., I OSK 1577/19, LEX nr 3028213). Pozyskanie tej informacji może jednak nie wymagać zgromadzania znacznego zakresu dokumentów, ani przeprowadzenia takich działań organizacyjnych i angażowania takich środków osobowych, które zakłóciłyby normalne wykonywanie bieżących działań organu, co pozwalałoby zakwalifikować ją jako informację przetworzoną.
W rozpatrywanej sprawie nie jest kwestionowana treść wniosku skarżącego ani data jego wpływu – 25 maja 2022 r. Poza sporem pozostaje również okoliczność, że w dniu 10 czerwca 2022 r., czyli po upływie 14-dniowego terminu od dnia złożenia wniosku, organ zwrócił się do skarżącego o wskazanie szczególnie istotnego interesu publicznego na podstawie art. 3 ust.1.pkt 1 u.d.i.p., powołując się na to, że żądana informacja ma charakter przetworzony. Pomimo jednoznacznego stanowiska skarżącego, który odmówił wykazania przesłanki niezbędnej zdaniem organu do udostępnienia mu żądanej informacji, organ ponowił wezwanie w dniu 20 czerwca 2022r., na co otrzymał ponownie odpowiedź odmowną ze strony skarżącego.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że pomimo upływu ustawowego terminu z dniem 8 czerwca 2022 r. organ w żaden sposób nie rozpoznał wniosku skarżącego ani też nie skorzystał z możliwości ustalenia dłuższego terminu załatwienia sprawy, którą daje art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Jeżeli bowiem żądana informacja jest informacją publiczną a organ jest w jej posiadaniu (co w niniejszej sprawie nie jest kwestionowane) wówczas organ winien zachować się w jeden z możliwych sposobów: albo żądaną informację udostępnić, albo wydać decyzję odmawiającą jej udostępnienia, wskazując w uzasadnieniu decyzji faktyczne i prawne podstawy takiego rozstrzygnięcia. Tymczasem organ nie dokonał jakiejkolwiek czynności, która mogłaby stanowić wypełnienie obowiązku załatwienia wniosku skarżącego z dnia 25 maja 2022 r. W szczególności organ nie udostępnił żądanych informacji, ani też nie wydał decyzji, której przedmiotem byłaby odmowa ich udostępnienia.
W rezultacie nie budzi wątpliwości Sądu, że organ w niniejszej sprawie dopuścił się bezczynności i nadal pozostaje w tym stanie. W konsekwencji zasadnym okazało się zobowiązanie organu do załatwienia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej.
Odnośnie żądania stwierdzenia, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, Sąd zważył, że rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość kwalifikowaną, kiedy zachowanie organu posiadałoby pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako naruszenie. Wykładnia językowa art. 149 § 1 pkt 1a p.p.s.a. wskazuje, że chodzi tu nie o zwyczajne naruszenie norm prawnych, ale takie, które w sposób oczywisty wykracza poza granice prawa i nie ma uzasadnionej przyczyny. Orzeczenie o kwalifikowanej formie bezczynności lub przewlekłości winno być zarezerwowane jedynie dla sytuacji szczególnych, oczywistych i niedających się w żaden sposób usprawiedliwić. Rażące naruszenie prawa oznacza bowiem wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak też w sytuacji ewidentnego niestosowania przepisów prawa (wyrok NSA z dnia 27 maja 2021 r., I FSK 644/21, LEX nr 3218891).
Ustawodawca nie zdefiniował kryteriów stanu rażącego naruszenia prawa, pozostawiając dokonanie kwalifikacji w tym zakresie uznaniu sądu orzekającego, opierającemu się na analizie całokształtu okoliczności sprawy. Zakwalifikowanie bezczynności jako mającej miejsce z rażącym naruszeniem prawa będzie więc zasadne, gdy stan bezczynności lub przewlekłości jest oczywisty, uporczywy i nie daje się pogodzić z regułami demokratycznego państwa prawa (zob. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 3 lutego 2021 r. sygn. akt II SAB/Gd 107/20).
W odniesieniu do kontrolowanej sprawy należy wskazać, że organ nie tylko nie załatwił wniosku skarżącego w ustawowym terminie, ale okres bezczynności organu do chwili złożenia skargi na bezczynność wyniósł około 4 miesięcy. Ponadto, również po złożeniu skargi na bezczynność organ w dalszym ciągu nie rozpatrzył wniosku, co skutkuje kolejnym wydłużeniem okresu opóźnienia, przy czym w sprawie nie występują okoliczności, które uprawniałyby do twierdzenia, że opóźnienie to jest wynikiem błędu lub niedopatrzenia ze strony organu. Nic nie wskazuje również, aby organ pomimo wcześniejszego niedotrzymania terminu, dążył do możliwie sprawnego załatwienia sprawy. Przeciwnie – utrzymuje stan bezczynności. Na podkreślenie zasługuje stanowisko wyrażone w odpowiedzi na skargę, z którego wynika, że organ zamierza odmówić udostępnienia informacji w trybie określonym w art. 16 w zw. z art. 17 ust. 1 u.d.i.p.
Nie czyni tego mając jednocześnie świadomość, że bezczynność w tym zakresie skutkuje brakiem aktu z jego strony, który mógłby być przedmiotem zaskarżenia i merytorycznego rozstrzygnięcia co do zasadności ewentualnej odmowy. Zarząd Miejskiego Ogrodu Zoologicznego w Łodzi sp. z o.o. daje temu wyraz twierdząc w odpowiedzi na skargę, że wniosek o nakazanie udostępnienia informacji jest przedwczesny bowiem organ nie rozstrzygnął dotąd wniosku z 25 maja 2022 r. i nie odmówił udostępnienia informacji, zaś kwestia ustalenia czy są to informacje przetworzone nie jest istotą przedmiotowego postępowania. Takie zachowanie organu wskazuje na świadome opóźnienie w załatwieniu wniosku skarżącego i musi zostać zakwalifikowane jako rażąco naruszające przepis art. 13 ust. 1 u.d.i.p., który nakazuje, aby rozpatrzenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej następowało bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku.
Ze względu na powyższe, Sąd w punkcie 1 sentencji wyroku orzekł o zobowiązaniu organu do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 25 maja 2022 r., w oparciu o treść art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzekł w punkcie 2 sentencji wyroku na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. Natomiast o zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił w punkcie 3 sentencji wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a., na zasądzoną kwotę składa się uiszczony przez skarżącego wpis od skargi w wysokości 100 zł. is