Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodziz 7 listopada 2006 r., sygn. akt II SAB/Łd 21/06

Metryka

Sąd
Dnia 7 listopada 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział II
Skład
Sędzia NSA: Ewa Markiewicz
Rozpoznanie
w dniu 7 listopada 2006 roku na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi M. F. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie: zasiłku rodzinnego i dodatków

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...], sprostowanym z urzędu postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi jako miejscowo właściwego skargę M. F. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków. W swojej skardze M. F. wskazał, iż pismem z dnia 6 grudnia 2004 roku wystąpił do Starostwa Powiatowego w Ł. ze skargą na niezałatwienie jego sprawy przez Ośrodek Pomocy Społecznej w N., do którego zwrócił się o wypłacanie zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami na swoje ręce dołączając wszystkie niezbędne dokumenty, jednak nie otrzymał żadnej decyzji administracyjnej w tej sprawie. Podniósł, iż mimo upływu półtora roku Starosta [...] nic w przedmiotowej sprawie nie zrobił. Zarządzeniem z dnia 19 maja 2006 roku skarżący został wezwany do wypowiedzenia się w terminie 14 dni od daty jego otrzymania, pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem do sądu skargi na bezczynność Starosty [...] złożył zażalenie od organu wyższego stopnia t.j. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na niezałatwienie sprawy w terminie. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż wymienione powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt.1-4 i 8 powołanej ustawy).

Stosownie do przepisu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zgodnie z treścią art. 37 kpa. na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wniesienie skargi na bezczynność organu jest zatem dopuszczalne po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, do których należy wskazane zażalenie. Obowiązek ten wynika z założenia, że sąd administracyjny nie zastępuje organów administracyjnych, a działania sądu nie mogą naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (patrz.

J.P. Tarno-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, str. 97). Skarżący nie wykazał, iż przed wniesieniem skargi na bezczynność wyczerpał tryb postępowania przewidziany w art. 37 kpa. (por. post. NSA III SAB/47/96 z dnia 5 marca 1997r, System Informacji Prawnej Lex Polonica).

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. W rozstrzyganej sprawie M. F. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie przyznania skarżącemu zasiłku rodzinnego i dodatków, mimo iż uprzednio nie wystąpił z zażaleniem do organu administracji publicznej wyższego stopnia - Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., a więc wystąpił ze skargą do sądu, mimo że przysługiwał mu przewidziany w ustawie środek zaskarżenia w postępowaniu przed właściwym organem administracji publicznej.

Biorąc pod uwagę powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w postanowieniu.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.