Uzasadnienie
II SAB/Łd 21/13
W dniu 22 lutego 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga M. O. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie zwrotu pobranej na podstawie wystawionego tytułu egzekucyjnego zaliczki na koszty postępowania zastępczego. W uzasadnieniu strona wskazuje na niewykonanie przez organ wyroku Sądu z dnia 20 stycznia 2012r., w sprawie [...], poprzez brak zwrotu kwoty pobranej na poczet kosztów sądowych, która w ocenie strony została pobrana na podstawie fałszywych dokumentów i ustaleń faktycznych.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 25 lutego 2013r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez uiszczenie wpisu sądowego oraz wykazanie, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wystąpiła do organu administracji wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w trybie art. 37 §1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na powyższe wezwania skarżąca uiściła wpis sądowy oraz nadesłała kserokopie: pisma z dnia 10 lipca 2012r. adresowanego do Wojewody [...], Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., Prokuratury Okręgowej w Ł., pisma z dnia 9 października 2012r. adresowanego do Wojewody [...] i Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., skargi do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego z dnia 30 września 2009r., postanowienia Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do przepisu art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) powoływanej dalej jako p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie – art. 52 § 2 p.p.s.a..
Powyższe oznacza, iż warunkiem przesądzającym o skutecznym złożeniu skargi do Sądu jest wyczerpanie wszystkich możliwych, służących stronie środków zaskarżenia. Dotyczy to także skarg na bezczynność organów, które przewiduje art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a..
Wyczerpanie środków zaskarżenia zachodzi zarówno wtedy, gdy wnioskodawca przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego złożył zażalenie w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (DZ.U. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej jako: k.p.a.), wymagane w odniesieniu do skarg na bezczynność polegającą na niewydaniu decyzji, jak i wtedy, gdy wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, co jest wymagane przy bezczynności organu w zakresie czynności materialno-technicznych (wyrok WSA w Opolu z dnia 27 maja 2004r., II SAB/Op 1/04, ONSAiWSA 2005/2/33).
Skarżąca, wezwana do nadesłania dokumentu, który świadczyłby o wystąpieniu do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 k.p.a., nadesłała kilka dokumentów. Analiza przedłożonych pism jednoznacznie wskazuje, iż żadne z nich nie stanowi zażalenia do organu wyższego stopnia w omawianym trybie. Strona złożyła wprawdzie pismo adresowane do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jednakże jest to dokument z dnia 30 września 2009r., zaś lektura skargi niniejszej prowadzi do wniosku, iż dotyczy ona stanu faktycznego powstałego po dniu 20 stycznia 2012r. Wówczas to tutejszy Sąd rozpoznał sprawę ze skargi M. O. i T. O. – sygn.akt [...]. W następstwie wydanego orzeczenia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. zwrócił przekazem pocztowym na rzecz T. O. kwotę 100 zł tytułem zwrotu zasądzonych kosztów postępowania sądowego i jednocześnie dokonał czynności, której w istocie strona domaga się występując z niniejszą skargą.
Reasumując, w tym stanie rzeczy stwierdzić należy, iż przesłanka warunkująca wniesienie skargi w niniejszej sprawie, w postaci wyczerpania środka zaskarżenia z art. 37 k.p.a., nie została spełniona. Z tych wszystkich względów skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a..
a.bł.