Uzasadnienie
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością "A" z siedzibą w Ł. wniosła, za pośrednictwem Prezydenta Miasta Ł., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność tego organu w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, ponieważ postępowanie w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu zostało zawieszone postanowieniem z dnia [..].
W piśmie procesowym adw. A. M., pełnomocnik strony skarżącej złożył oświadczenie, iż cofa skargę, gdyż w sprawie została wydana w dniu 8 grudnia 2004 r. decyzja odmawiająca ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie obiektu handlowego. Wydanie decyzji czyni bezprzedmiotowym postępowanie w przedmiocie skargi na bezczynność organu I instancji.
W dniu 5 stycznia 2005 r. radca pr. S. K., pełnomocnik Prezydenta Miasta Ł. wniósł o umorzenie postępowania w sprawie, bowiem w sprawie została wydana decyzja rozstrzygająca wniosek strony skarżącej. W związku z tym prowadzenie sprawy ze skargi na bezczynność organu stało się bezprzedmiotowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego.
Z informacji uzyskanych od strony skarżącej, jak i organu wynika, iż została wydana wnioskowana decyzja. Do akt administracyjnych załączona jest decyzja z dnia [..]., Nr [..] (znak: [..]), mocą której Prezydent Miasta Ł. odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie obiektu handlowego (pow. sprzedaży 1950 m2) przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. A (działka nr 11/3, obręb A).
W tej sytuacji, w ocenie Sądu, wydanie orzeczenia obligującego organ do rozstrzygnięcia sprawy stało się zbędne, ponieważ organ nie pozostaje w bezczynności, a tym samym postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe.
W tym stanie postępowanie sądowe, na podstawie art. 60, art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegało umorzeniu.