Uzasadnienie
II SAB/Łd 230/17
P.Z. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie od kosztów sądowych w związku ze skargą na bezczynność Prezydenta Miasta R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący jest osobą ciężko chorą, z orzeczoną niezdolnością do pracy, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a jego jedyny dochód stanowi świadczenie rehabilitacyjne w wysokości 1.200 zł. Skarżący płaci 500 zł alimentów na syna, płaci czynsz w kwocie 150 zł, opłaca koszty mediów – 165 zł. Skarżący oświadczył ponadto, że nie posiada majątku ani oszczędności.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Mając na uwadze sytuację osobistą i materialną przedstawioną przez skarżącego uznać należało, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych związanych z udziałem w postępowaniu przed sądem administracyjnym bez uszczerbku dla własnego utrzymania. Biorąc pod uwagę deklarowaną wysokość dochodów uzasadnione jest, zdaniem Referendarza sądowego, przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG