Uzasadnienie
II SAB/Łd 24/04
A. i T. W. wnieśli skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. Skarżący wnieśli o zobowiązanie organu I instancji i [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. do wydania decyzji w sprawie wybudowania przez M. P. budynku gospodarczego w granicy z działką skarżących z dużym odstępstwem od uzyskanego pozwolenia na budowę.
Jak wynika z akt administracyjnych, decyzją z dnia [...] Nr [...] (znak [...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych prowadzonych przez M. P. w sposób istotnie odbiegający od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją z dnia [...], Nr [...] udzielającą pozwolenie na budowę spornego budynku gospodarczego.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. wniósł o jej oddalenie przyznając jednocześnie, że w prowadzonym postępowaniu nastąpiła przewlekłość, ale wynikała ona między innymi z licznych odwołań i pism skarżących. Organ podkreślił, że ustalenia w toku postępowania pozwoliły na jednoznaczne ustalenie, że nie istnieje przedmiot postępowania i dlatego należało je umorzyć.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 52 § l i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej u.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Innymi słowy, aby skutecznie wnieść skargę na bezczynność organu administracji, strona zobowiązana jest skorzystać ze wszelkich dostępnych w ramach postępowań zwyczajnych środków prawnych zmierzających do usunięcia tejże bezczynności.
Zgodnie z art. 35 § l kodeksu postępowania administracyjnego organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. O bezczynności można mówić, gdy organ nie dotrzymuje terminów wskazanych stosownymi przepisami ustawy ewentualnie, gdy o przyczynach przekroczenia terminów nie informuje stron. Natomiast art. 37 k.p.a. przewiduje możliwość przeciwdziałania takiej sytuacji przez strony postępowania administracyjnego, stanowiąc, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Należy zatem stwierdzić, że dla wyczerpania toku instancji skarżący powinni byli złożyć stosowne zażalenie na niezałatwienie sprawy przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. Organem wyższego stopnia jest w tej sytuacji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. Z akt sprawy wynika, że strony nie skorzystały z możliwości przewidzianej w art. 37 k.p.a., a tym samym nie wyczerpały toku instancji wymaganego dla skutecznego wniesienia skargi do Sądu.
Przepis art. 58 § l pkt 6 u.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuci skargę z innych przyczyn niedopuszczalną. Taką inną przyczyną jest niewątpliwie niewyczerpanie toku instancji przewidzianego w art. 52 § l i 2 u.p.s.a. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w postanowieniu.