Uzasadnienie
M. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. bezczynność Prezydenta Miasta R. w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 5 maja 2011r. wezwano skarżącego do wykazania, iż przed złożeniem skargi do sądu wystąpił, w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej w dalszej części K.p.a.), do organu administracji publicznej wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność. Ponadto wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 11 maja 2011r., jednak pozostało ono niewykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Nadto podkreślić należy, iż zgodnie z treścią art. 52 p.p.s.a. skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność takim środkiem jest zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 K.pa.).
Z akt sprawy wynika, iż przedmiotem skargi M. B. jest bezczynność Prezydenta Miasta R. w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. W tej sytuacji skarżący, przed wniesieniem skargi do sądu, zobligowany był wystąpić z zażaleniem do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Strona skarżąca – pomimo wezwania - nie wykazała, iż wniosła takie zażalenie. Powyższe oznacza, że nie spełniła warunku koniecznego do skutecznego wniesienia skargi.
Niewyczerpanie środków zaskarżenia powoduje, iż skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.
Dodatkowym warunkiem dopuszczalności skargi jest uiszczenie przez stronę stosownego wpisu, bowiem sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zatem skutkiem nieuiszczenia wpisu sądowego przez skarżącego w wyznaczonym terminie również jest konieczność odrzucenia skargi M. B. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. orzekł jak w sentencji.
m.ch.