Uzasadnienie
U. Z. zaskarżyła do sądu administracyjnego bezczynność (sygn. akt II SAB/Łd 271/16) i przewlekłe prowadzenie postępowania (II SAB/Łd 284/16) przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie wybudowania i użytkowania budynku mieszkalnego.
Na rozprawie w dniu 7 grudnia 2016r. sąd postanowił połączyć na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) – skrócie: "P.p.s.a." – sprawę o sygn. akt II SAB/Łd 271/16 ze sprawą o sygnaturze akt II SAB/Łd 284/16 w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia i dalej prowadzić sprawę pod sygn. II SAB/Łd 271/16.
Następnie wyrokiem z dnia 14 grudnia 2016r., sygn. akt II SAB/Łd 271/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uwzględnił skargę U. Z. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie wybudowania i użytkowania budynku mieszkalnego. W pkt 5 powyższego wyroku sąd zasądził od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącej U.Z. kwotę 457 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W dniu 17 lutego 2017r. wpłynęło do sądu zażalenie pełnomocnika skarżącej na postanowienie zawarte w pkt 5 wyroku z dnia 14 grudnia 2016r. w przedmiocie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.
Pełnomocnik skarżącej zarzuciła, że sąd zasądził zwrot kosztów postępowania tylko za jedną sprawę, a powinien zasądzić za obie sprawy.
Na tej podstawie pełnomocnik wniosła o zmianę postanowienia zawartego w pkt 5 wyroku z dnia 14 grudnia 2016r. poprzez zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w kwocie 914 złotych. Ponadto pełnomocnik skarżącej wniosła o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest oczywiście uzasadnione.
Stosownie do art. 195 § 2 P.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Zgodnie z art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie, natomiast do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 1 i 2 P.p.s.a.).
Nie ulega żadnej wątpliwości, że sąd wyrokiem z dnia 14 grudnia 2016r. rozstrzygnął dwie skargi U. Z., tj. na bezczynności i na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie wybudowania i użytkowania budynku mieszkalnego, natomiast w pkt 5 ww. wyroku zasądził od organu zwrot kosztów postępowania tylko za jedną sprawę. W związku z tym zasadne są zarzuty pełnomocnika skarżącej, co do niewłaściwego określenia wysokości zasądzonych kosztów postępowania. Dlatego sąd, korzystając z uprawnienia autokontrolnego, o którym mowa w art. 195 § 2 P.p.s.a., uchylił własne postanowienie, zawarte w pkt 5 wyroku z dnia 14 grudnia 2016r. i orzekł o obowiązku zwrotu przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącej kosztów postępowania w prawidłowej wysokości, tj. w kwocie 914 złotych (pkt 1 i 2 sentencji).
Jednocześnie sąd, wobec wniosku pełnomocnika skarżącej, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. poz. 1800 ze zm.), obowiązany był do zasądzenia od organu zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, obejmujących kwotę 100 zł, równą kwocie uiszczonego wpisu od zażalenia oraz kwotę 240 zł stanowiącą wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej, jak również kwotę 17 zł uiszczoną tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, o czym orzeczono w pkt 3 postanowienia.
D.C