Uzasadnienie
E. D., H. N. i M. D. wniosły skargę na bezczynność L. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą A z siedzibą w Ł. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 21 października 2016 roku H. N. została wezwana do usunięcia, w terminie 2 miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi, braków skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza oraz nadesłania odpisu wniosku o udostępnienie informacji publicznej wraz z dowodem jego doręczenia organowi. Zarządzenie doręczono H. N. w dniu 29 października 2016 roku.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II z dnia 21 października 2016 roku M. D. została wezwana do usunięcia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza oraz nadesłania odpisu wniosku o udostępnienie informacji publicznej wraz z dowodem jego doręczenia organowi, a także do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 (sto) zł. Zarządzenia doręczono M. D. w dniu 2 listopada 2016 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym.
Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), wprowadził dwojakiego rodzaju wymagania, jakim powinna odpowiadać skarga. Przede wszystkim skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, co oznacza, iż skarga winna zawierać podpis strony lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a.). Od skargi pobiera się wpis (art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a.).
Z akt wynika, że H. N. została wezwana do usunięcia, w terminie 2 miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi, braków skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza oraz nadesłania odpisu wniosku o udostępnienie informacji publicznej wraz z dowodem jego doręczenia organowi. Zarządzenie doręczono H. N. j w dniu 29 października 2016 roku, zatem dwumiesięczny termin do uzupełnienia braków skargi ekspirował z dniem 29 grudnia 2016 roku. W tym terminie braki skargi nie zostały usunięte.
Z akt wynika, że M. D. została wezwana do usunięcia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza oraz nadesłania odpisu wniosku o udostępnienie informacji publicznej wraz z dowodem jego doręczenia organowi, a także do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 (sto) zł. Zarządzenia doręczono M. D. w dniu 2 listopada 2016 roku, zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi ekspirował z dniem 9 listopada 2016 roku. W tym terminie braki skargi nie zostały usunięte. Skarżąca nie wniosła o przyznanie prawa pomocy.
W tej sytuacji braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, zatem skarga H. N. i M. D., na mocy art. art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., podlega odrzuceniu.
O zwrocie wpisu od skargi uiszczonego przez H. N. Sąd orzekł w punkcie drugim postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.
A. P.