Uzasadnienie
II SAB/Łd 28/06
Pismem z dnia 4 maja 2006 roku H. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł.. Jak wynika z uzasadnienia skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w postępowaniu odwoławczym prowadzonym w związku z decyzją Prezydenta Miasta Ł. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia [...] o znaku [...] naruszyło prawa skarżącej jako strony postępowania przez brak poinformowania o wszczęciu i prowadzeniu tego postępowania oraz o wydanym rozstrzygnięciu. Skarżąca wskazała, iż postępowanie zostało wszczęte na wniosek właściciela nieruchomości przy ul. [...] w Ł. – państwa E. i J. G.. Skarżąca podniosła, iż nie wzięła w nim udziału, gdyż dopiero z pisma Zarządu Dróg i Transportu Gminy Łódź dowiedziała się o fakcie jego przeprowadzenia. Decyzja objęta odwołaniem dotyczyła budowy ekranów akustycznych dla ochrony posesji położonych przy ul. A i pominięcie osoby H. S. w postępowaniu odwoławczym jest zdaniem skarżącej przejawem braku profesjonalizmu i bezstronności Kolegium.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej odrzucenie, wskazując na treść art. 52 § 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym skargę na bezczynność organu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie - w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania. Zdaniem Kolegium, H. S. nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa, co w konsekwencji przesądza o odrzuceniu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 póz. 1270 z późn.
zm.), zwanej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4.
Przede wszystkim rozważenia wymaga, co może być przedmiotem skargi na bezczynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Jak wynika z brzmienia art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. skarga na bezczynność organu jest pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. Przepis art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. nawiązuje bowiem w sposób bezpośredni do treści art. 3 § 2 pkt 1 - 4 p.p.s.a.. Oznacza to, że skarga na bezczynność organów przysługuje w sprawach, w których są wydawane decyzje, postanowienia administracyjne, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postanowieniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a), w sprawach, w których mogą być podejmowane akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), a także wówczas, gdy odrębna ustawa tak stanowi.
Uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., Sąd zobowiązuje organ do wydania aktu lub czynności, przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. Skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna zatem co do zasady wyłącznie w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 p.p.s.a (por. postanowienie NSA z dnia 16 września 2004 r. o sygn. akt OSK 247/04).
W rozpatrywanej sprawie należy stwierdzić, iż przedmiotem skargi na bezczynność nie są żadne wymienione w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 p.p.s.a. akty i czynności. Okoliczność, iż organy administracji publicznej, zdaniem skarżącej, nie zapewniły w toku postępowania prawa do udziału w postępowaniu jego uczestnikom nie może być bowiem uznana za bezczynność w rozumieniu kpa oraz p.p.s.a. Przez bezczynność należy bowiem rozumieć zarówno brak działania ze strony organu administracji, jak i odmowę podjęcia czynności, w tym wydanie określonego aktu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2001 roku o sygn. akt l SAB 72/00).
Natomiast za bezczynność nie można uznać zaniechania polegającego na niedokonaniu pewnej czynności w toczącym się postępowaniu administracyjnym, zwłaszcza jeżeli zaniechanie to ma charakter uchybienia procesowego, które może zostać podniesione jako zarzut w postępowaniu prowadzonym w trybie odwoławczym bądź nadzwyczajnym.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.