Uzasadnienie
J.P.pismem z 9 kwietnia 2019 r. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Zarządzeniem z 25 kwietnia 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone na adres skarżącego 16 maja 2019 r. w trybie awizo. W wyznaczonym terminie wpis od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje;
Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym.
Przepis art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") stanowi, iż od skargi pobiera się wpis. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Wysokość wpisu w sprawie została ustalona w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Ponieważ doręczający nie zastał adresata, przesyłka została złożona na okres czternastu dni w placówce pocztowej, przy czym — jak wynika z treści adnotacji doręczyciela zamieszczonej na potwierdzeniu odbioru — pozostawiono jednocześnie w skrzynce oddawczej zawiadomienie (awizo) o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej. Doręczenie zostało dokonane z upływem wspomnianego czternastodniowego terminu (art. 73 § 4 p.p.s.a.). W ten sposób 16 maja 2019 r. strona skarżąca została skutecznie wezwana do uiszczenia wpisu od skargi. W konsekwencji siedmiodniowy termin do uiszczenia tej opłaty upłynął 23 maja 2019 r. We wskazanym terminie strona nie uiściła wpisu od skargi. W tym terminie nie wniosła także o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W tej sytuacji brak fiskalny skargi nie został uzupełniony, zatem skarga – na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. – podlega odrzuceniu, o czym Sąd postanowił w sentencji postanowienia.
IB