Uzasadnienie
K. S. wniósł skargę na bezczynność Wojewody [...] w sprawie Nr [...]. Skarżący podał, że Agencja Nieruchomości Rolnych Skarbu Państwa zbyła na rzecz J. i M. O. działkę stanowiącą własność J. S. o powierzchni 0,30 ha. Na powyższą sprzedaż wyraził zgodę Wojewoda [...], którego kompetencje przejął Wojewoda [...]. Wojewoda [....] zawiesił postępowanie i przesłał sprawę do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, Poz. 1270 ze zm.). Wojewoda [...] podał, że wnioskiem z dnia 17 sierpnia 2004 r., na podstawie art. 155 k.p.a., Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w W. Filia w Ł. wystąpiła do Wojewody [...] o zmianę decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1995 r. dotyczącej przekazania na rzecz Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa nieruchomości Państwowego Funduszu Ziemi o łącznej powierzchni 2,06 ha, położonej we wsi S. (działki nr 357/2, 358 i 684). Postępowanie w sprawie zostało zawieszone postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. Powyższe postanowienie, na skutek zażalenia K. S., Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowieniem z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] uchylił. Zdaniem Wojewody [...], skoro postępowanie jest w toku i nie zostało zakończone wydaniem ostatecznej decyzji, to skarga K. S. do Sądu jest niedopuszczalna.
W dniu 28 czerwca 2005 r. doręczono skarżącemu wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, nadesłania dwóch poświadczonych za zgodność z oryginałem odpisów skargi oraz do złożenia dowodów na wyczerpanie trybu z art. 37 k.p.a. W dniu 30 czerwca skarżący uiścił wpis od skargi, nadesłał dwie kopie skargi, jak również po dwa odpisy zażalenia złożonego do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na postanowienie Wojewody [...] z dnia [....] grudnia 2004 r. i odwołania do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 lutego 2005 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn /innych niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5/ wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Stosownie do art. 52 § 1 powołanej wyżej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie - § 2 art. 52 ustawy.
A zatem skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność organu administracji publicznej winien wyczerpać tryb, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a.
Zgodnie z przepisami działu I rozdziału 7 kodeksu postępowania administracyjnego organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, (art. 35 § 1 k.p.a).
O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.).
Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 § 1 k.p.a.).
Organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości - art. 37 § 1 k.p.a.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednym z koniecznych warunków dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Takim środkiem w przypadku skargi na bezczynność organu jest zażalenie z art. 37 k.p.a. Złożenie zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie stanowi warunek skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu administracji publicznej. Niezłożeni takiego zażalenia oznacza niewyczerpanie środków zaskarżenia, a to skutkuje odrzuceniem skargi.
W niniejszej sprawie K. S. został wezwany do wykazania wyczerpania trybu z art. 37 k.p.a. – w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 28 czerwca 2005 roku. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków biegł zatem od dnia 29 czerwca 2005 roku i upłynął w dniu 5 lipca 2005 roku. Pomimo upływu przepisanego terminu skarżący nie wykazał, że wyczerpał tryb postępowania przewidziany w art. 37 k.p.a.
Skarżący złożył wprawdzie odpis zażalenia do Ministra Rozwoju Rolnictwa i Rozwoju Wsi, lecz jest to zażalenie na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. o zawieszeniu postępowania administracyjnego.
Minister Rozwoju Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowieniem z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody [...] i umorzył postępowanie pierwszej instancji w sprawie zawieszenia postępowania.
Od powyższego postanowienia K. S. złożył pismo nazwane "odwołaniem".
A zatem, żadnego z w/w pism nie można uznać za zażalenie wniesione w trybie art. 37 § 1 k.p.a. do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na bezczynność Wojewody [...].
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę odrzucił.
Po myśli art. 232 § 1 pkt 1 lit "a" ustawy nakazano zwrot skarżącemu kwoty uiszczonego wpisu sądowego.