Uzasadnienie
II SAB/Łd 31/07
Decyzją z [...] Wójt Gminy B. Nr [...] przyznał J.C. pomoc w postaci zasiłku celowego w wysokości 200 zł z przeznaczeniem na zakup opału.
Od decyzji tej J.C. odwołał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Decyzją z [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wyraził niezadowolenie z całości postępowania dotyczącego sprawy zasiłku celowego - nie konkretyzując zarzutów.
W piśmie z 1 czerwca 2007 r. skarżący wyjaśnił, iż przedmiotem jego skargi jest bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. działającego z upoważnienia Wójta Gminy B. w sprawie przyznania zasiłku celowego na zakup opału.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna.
Na wstępie wskazać należy, iż merytoryczne rozpoznanie sprawy przez sąd administracyjny poprzedza zawsze kontrola dopuszczalności wniesionej skargi. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku, Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżania jest związane z zakresem działania sądów administracyjnych, które zostały powołane do kontroli legalności administracji publicznej.
W tym kontekście wskazać należy, iż w myśl art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy).
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Wójta Gminy B., który w ocenie J.C. winien podjąć stosowne czynności w sprawie rozpoznania wniosku o przyznanie zasiłku celowego na zakup opału.
Bezczynność organu administracji jest w określonych przypadkach objęta kontrolą sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 cyt. ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. Zatem kontrolą sądu administracyjnego objęta jest bezczynność organów w sprawach, w których organ powinien orzec w drodze decyzji administracyjnej (pkt 1 przywołanego przepisu) jak również w sprawach, w których jest zobowiązany do podjęcia innego (niż określone w pkt 1 - 3) aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W przypadku bezczynności organu w sprawie, w której organ pomimo obowiązku nie wydał w określonym terminie decyzji administracyjnej stronie służy, zgodnie z art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego zażalenie do organu wyższego stopnia. Dopiero po wyczerpaniu tego środka zaskarżenia stronie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie skarżący w myśl przywołanego powyżej art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego winien przed skierowaniem sprawy do sądu administracyjnego wnieść zażalenie do organu wyższego stopnia.
Skarżący jednak nie wykazał, iż złożył zażalenie na niezałatwienia sprawy w terminie, do organu administracji wyższego stopnia, którym w niniejszej sprawie jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. Nie wyczerpał zatem obligatoryjnego trybu postępowania przewidzianego przepisem art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę odrzucić.