Uzasadnienie
A. K. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta B. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że autor skargi przed wystąpieniem ze skargą powinien wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. W konkluzji organ wskazał, że udzielił już skarżącemu informacji publicznej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 kwietnia 2013 roku skarżący został wezwany do wypowiedzenia się, w terminie 7 dni, czy wobec udzielenia informacji publicznej popiera skargę.
W piśmie datowanym na dzień 28 kwietnia 2013 roku skarżący oświadczył, iż wnosi o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość, bowiem organ po wniesieniu skargi udzielił informacji publicznej, oraz o zasądzenie od strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucja skargi na bezczynność ma więc na celu doprowadzenie do wydania aktu lub wykonania określonej czynności. Sąd oceniając czy organ pozostaje w bezczynności bierze zaś pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania.
Podkreślić należy, że zgodnie z regulacją art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W trybie wskazanego Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu, bądź podjęcie czynności wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy wydanie decyzji lub podjęcie czynności nastąpiło z naruszeniem przewidzianego terminu.
Tym samym, jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to przestaje on być w bezczynności. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe.
Jednocześnie wskazać należy, iż zgodnie z regulacją art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W stanie faktycznym sprawy nie ulega wątpliwości, iż organ udzielił skarżącemu wnioskowanej przez niego informacji publicznej. Potwierdza to załączone do akt pismo organu z dnia 26 marca 2013 roku oraz oświadczenie skarżącego zawarte w piśmie z dnia 28 kwietnia 2013 roku. Nie ulega również wątpliwości, iż skarżący wniósł o umorzenie postępowania wskazując na jego bezprzedmiotowość. Z tych powodów Sąd uznał za uzasadnione umorzenie postępowania w niniejszej sprawie.
W konkluzji wyjaśnić należy, iż wbrew twierdzeniom organu skarga na bezczynność w sprawie udzielenia informacji publicznej nie musi być poprzedzona wezwaniem tegoż organu do usunięcia naruszenia prawa (por. np. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 8 marca 2012 roku, II SAB/Bk 2/12, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). W tej sytuacji na uwzględnienie nie zasługiwał wniosek organu o odrzucenie skargi z tego powodu, iż skarżący nie poprzedził jej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
W tej sytuacji postępowanie sądowe, na podstawie art. 54 § 3 oraz art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegało umorzeniu. O kosztach postępowania Sąd orzekł jak w punkcie drugim postanowienia na mocy art. 201 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
LS