Uzasadnienie
D. H. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 lutego 2012 roku skarżący został wezwany do podpisania skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu, za pośrednictwem poczty elektronicznej, dnia 9 lutego 2012 roku.
W piśmie z dnia 16 lutego 2012 roku skarżący wyjaśnił, iż skarga przesłana do sądu za pomocą środków komunikacji elektronicznej (drogą elektroniczną) została podpisana. Skarga została sygnowana bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy kwalifikowanego certyfikatu zgodnie z ustawą o podpisie elektronicznym.
Zarządzeniem Sędziego z dnia 21 lutego 2012 roku skarżący został ponownie wezwany do podpisania skargi lub przesłania oryginalnie podpisanego egzemplarza skargi. Sąd jednocześnie poinformował skarżącego, że przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie dopuszczają kierowania do Sądu pism opatrzonych bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy kwalifikowanego certyfikatu. Termin do wykonania zarządzenia zakreślono na 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie powyższe przesłano skarżącemu za pośrednictwem poczty elektronicznej dnia 22 lutego 2012 roku.
W piśmie z dnia 22 lutego 2012 roku skarżący podtrzymał swoje stanowisko, iż skarga przez niego skierowana do sądu została podpisana bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy kwalifikowanego certyfikatu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym.
Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wprowadził dwojakiego rodzaju wymagania, jakim powinna odpowiadać skarga. Przede wszystkim skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jak każde pismo strony skarga powinna zawierać elementy wskazane w art. 46 i 47 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarga powinna być zatem podpisana przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Zdaniem Sądu, nie budzi wątpliwości, że dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podpis wnoszącego pismo musi być własnoręczny, tj. stanowić znak ręczny określonej osoby pozwalający na jej identyfikację. Pogląd powyższy znajduje swoje potwierdzenie w ugruntowanym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. postanowienia z dnia 16 listopada 2011 roku, I OZ 831/11; z dnia 8 września 2011 roku, I OZ 657/11, z dnia 27 maja 2011 roku, I OZ 368/11, wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Wyjątek od zasady określonej w art. 46 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika z treści § 4 tego artykułu.
Przepis ten stanowi, że za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. Z akt sprawy nie wynika jednakże, aby sytuacja o jakiej mowa w tym przepisie, miała miejsce w niniejszej sprawie. Niepodpisanie skargi w wyznaczonym terminie oznacza, że skarżący nie usunął jej braku formalnego.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
ko