Uzasadnienie
II SAB/Łd 36/11
W dniu 14 czerwca 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga W. T. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej warunków zabudowy.
Wraz ze skargą wpłynęła odpowiedź na skargę, w której Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, iż w dniu 14 kwietnia 2011r. wpłynął wniosek W. T. o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...]r. umarzającej postępowanie w sprawie warunków zabudowy. W dniu 19 maja 2011r. skarżący złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania w terminie określonym w art. 35 §3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, przy czym w dniu [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzję w rozpoznaniu tegoż wniosku i utrzymało w mocy decyzję własną z dnia [...]r.
W dniu 30 czerwca 2011r. wpłynęło pismo skarżącego o cofnięciu skargi z uwagi na wydanie w dniu [...]r. decyzji, którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję własną z dnia [...]r. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...]r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przesłanką dopuszczalności skargi jest zatem wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl 52 § 2 p.p.s.a. należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność w wydaniu decyzji lub postanowienia w postępowaniu administracyjnym, o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzysta ze środka przewidzianego w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) powoływanej dalej jako "k.p.a.". Przepis ten, w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18), a obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r. i znajdującym zastosowanie w niniejszej sprawie stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż przedmiotem skargi jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w wydaniu decyzji w postępowaniu z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Istotne jest, iż w stosunku do tego organu brak jest w postępowaniu administracyjnym organu administracji publicznej wyższego stopnia, co oznacza, iż stosownie do art. 37 k.p.a. skarżący przed wniesieniem skargi do sądu zobowiązany był wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Wystosowanie do organu takiego wezwania stanowiło bowiem w niniejszej sprawie przesłankę dopuszczalności skargi, o której mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. Jednakże jak wynika z treści skargi skarżący nie wyczerpał jednak trybu przewidzianego w powołanym przepisie art. 37 k.p.a., nie wezwał Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa.
Reasumując stwierdzić należy, iż przesłanka warunkująca wniesienie skargi na bezczynność organu w wydaniu decyzji, w postaci wyczerpania środków zaskarżenia, nie została w niniejszej sprawie spełniona, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
O zwrocie wpisu sądowego rozstrzygnięto w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ar