Uzasadnienie
W dniu 21 marca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga T. P., S. P. i A. P. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie opłaty adiacenckiej.
W dniu 1 lipca 2014 r. wpłynęło pismo skarżących, w którym oświadczyli, iż cofają skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie opłaty adiacenckiej, wnoszą o umorzenie postępowania i zwrot uiszczonego wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – przywoływanej dalej jako: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei jak stanowi przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności powodujące konieczność uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne i ocenił, że nie zmierza ono ani do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Wobec powyższego uznać należało cofnięcie skargi przez skarżących za dopuszczalne, co obligowało sąd do umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. a.bł.