Uzasadnienie
W dniu 20 lipca 2010 roku S. I. i Z. I. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za szkody spowodowane budową infrastruktury podziemnej z tytułu zmniejszenia wartości nieruchomości.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 sierpnia 2010 roku wezwano skarżących do wykazania, iż przed złożeniem skargi do sądu wystąpił, w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej w dalszej części K.p.a.), do organu administracji publicznej wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność Wojewody [...]. Termin do wykonania zarządzenia zakreślono na 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżący pismem z dnia 4 września 2010 roku poinformowali, iż tryb art. 37 § 1 K.p.a. został wyczerpany i powołali się na pisma pochodzące od organu, wskazujące na przedłużenie terminu załatwienia sprawy. Wobec powyższego Sąd zobowiązał skarżących do złożenia kserokopii zażalenia wniesionego do organu administracji publicznej wyższego stopnia na bezczynność Wojewody [...].
Z treści pisma skarżących z dnia 20 września 2010 roku wynika, iż S.I. i Z.I. nie składali zażalenia na bezczynność Wojewody [...] stosownie do treści art. 37 § 1 K.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność takim środkiem jest zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 K.p.a.).
Z akt sprawy wynika, iż przedmiotem skargi S.I. i Z.I. jest bezczynność Wojewody [...] w sprawie ustalenia odszkodowania za szkody spowodowane budową infrastruktury podziemnej z tytułu zmniejszenia wartości nieruchomości.
W tej sytuacji skarżący, przed wniesieniem skargi do sądu, zobligowani byli wystąpić z zażaleniem do właściwego ministra na niezałatwienie sprawy w terminie. Skoro skarżący nie wnieśli takiego zażalenia to oznacza, że nie spełnili warunku koniecznego do skutecznego wniesienia skargi.
Niewyczerpanie środków zaskarżenia powoduje, iż skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. m.ch.