Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 lipca 2007 r. B. R. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w sprawie wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Powiatu B. z dnia [...] o przejęciu na własność Skarbu Państwa gospodarstwa rolnego położonego we wsi P., gmina S., stanowiącego własność F. K. Zarządzeniem z dnia 16 października 2007 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wyznaczył termin rozprawy w niniejszej sprawie na dzień 15 listopada 2007 r.
W dniu 12 listopada 2007 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej, w którym oświadcza on, że cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania.
W uzasadnieniu pisma pełnomocnik wyjaśnił, że podjęte przez zaskarżony organ administracji działania, w szczególności wydane w sprawie kolejne postanowienia, wskazują, iż organ podjął postępowanie. W ocenie pełnomocnika, w tej sytuacji faktycznej zarzut bezczynności organu zawarty w skardze stał się bezprzedmiotowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego cofając skargę. Przy czym, cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności.
Po zbadaniu niniejszej sprawy Sąd uznał, że cofnięcie skargi jest w tym przypadku dopuszczalne, nie zachodzą bowiem przyczyny stanowiące o niedopuszczalności cofnięcia skargi.
Zgodnie z treścią przepisu art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy, orzekł jak w pkt 1 sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt 2 sentencji postanowienia).
R.A.