Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2012r. sprawy ze skargi M. O. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w przedmiocie samowoli budowlanej, oddalił skargę. Sporządzone na wniosek skarżącej uzasadnienie powyższego wyroku wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej zostało doręczone stronie w dniu 8 maja 2012r.
W dniu 5 czerwca 2012r. skarżąca złożyła pismo opatrzone nagłówkiem "skarga na wznowienie postępowania sądowego", które osobiście podpisała.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., nr 270), powoływanej dalej jako p.p.s.a., zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątki od tej zasady zostały wskazane w art. 175 §2 i §3 p.p.s.a. Z treści tych przepisów wynika, że wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Skarga kasacyjna może też być sporządzona przez doradcę podatkowego i rzecznika patentowego, ale tylko w określonych kategoriach spraw, tj. przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, natomiast przez rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej.
Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osoby wymienione w treści art. 175 p.p.s.a. z zachowaniem określonych w tym przepisie wymogów jest zatem warunkiem koniecznym dopuszczalności tego środka zaskarżenia.
Z kolei w myśl art. 178 p.p.s.a, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika, jakim jest radca prawny lub adwokat, stanowi tzw. przymus adwokacki, który ma na celu zapewnienie by skarga kasacyjna charakteryzowała się odpowiednim poziomem merytorycznym i formalnym. Od adwokata lub radcy prawnego można bowiem, i należy, wymagać znajomości przepisów prawa obowiązujących w postępowaniu sądowym, w szczególności wysokich wymogów formalnych, które musi spełniać skarga kasacyjna, a których niezachowanie grozi odrzuceniem skargi bez jej merytorycznego rozpoznania.
Ustawodawca formułując przepis art. 175 p.p.s.a. posłużył się zwrotem "sporządził" stąd należy wywieść, iż przymus adwokacki dotyczy sporządzenia, jak i podpisania tak sporządzonej skargi kasacyjnej przez jedną z osób wymienionych w art. 175 §1 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 29 września 2010r., sygn.akt II FZ 469/10, publikowany w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://cbois.nsa.gov.pl).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy w pierwszej kolejności wyjaśnić trzeba, iż wprawdzie pismo z dnia 5 czerwca 2012r. zatytułowane zostało "skarga na wznowienie postępowania sądowego" to z jego treści wynika, iż bezsprzecznie intencją strony było złożenie skargi kasacyjnej. O takim też prawie, na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2012r. został pouczony pełnomocnik skarżącej. Na taki charakter przedmiotowego pisma wskazuje również etap postępowania sądowego na jakim zostało złożone oraz fakt, iż wznowienie postępowania sądowego jest dopuszczalne wyłącznie w przypadkach przewidzianych w ustawie, ale przede wszystkim można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem – art. 270 p.p.s.a. Orzeczenie sądu staje się natomiast prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy, stosownie do art. 168 § 1 p.p.s.a., natomiast od wyroku z dnia 18 kwietnia 2012r. wydanego w niniejszej sprawie niewątpliwie przysługuje skarga kasacyjna. Reasumując powyższe stwierdzić należy, iż zakwalifikowanie pisma skarżącej z dnia 5 czerwca 2012r. jako skargi kasacyjnej jest w pełni uzasadnione.
Niemniej jednak nie jest dopuszczalne rozpoznanie przedmiotowej skargi kasacyjnej, gdyż pomimo pouczenia jakie odebrał pełnomocnik skarżącej na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2012r. skarga kasacyjna została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącą oraz jej pełnomocnika, który jednak nie jest profesjonalnym pełnomocnikiem, o którym mowa w art. 175 p.p.s.a. Oznacza to, iż bezsprzecznie nie został zachowany przymus adwokacki, skarga kasacyjna nie została sporządzona przez podmiot wykwalifikowany tj. adwokata lub radcę prawnego.
Wobec powyższego, na mocy art. 178 p.p.s.a. skargę kasacyjną jako niedopuszczalną należało odrzucić.
ar